جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 3513- تاریخ : 1394/09/25 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(چهارشنبه)

 اخبـــــــــار 

آغاز مطالعات ژنتيکي بومي‌هاي شرق ايران

آزمايش‌هاي DNA در محوطه باستاني «هفت تپه» در خوزستان نشان مي‌دهد، مردمان جنوب قفقاز و شمال پاکستان، بومي ايران هستند.

به زعم مريم رمضاني، باستان‌شناس حاضر در شهر سوخته، اين يک کشف جالب و قابل توجه است.

به گزارش ايسنا، يافته ژنتيکي اين باستان‌شناس از استخوان‌هاي استخراج شده در جنوب غرب ايران نشان مي‌دهد، هاپلوگروپي که 5 هزار سال پيش در جنوب غرب ايران بوده، «آردو» است که هم‌اکنون اين هاپلوگروپ در جنوب قفقاز و شمال پاکستان ديده مي‌شود، به اين معني که ريشه آن مردمان به تمدن عيلام مياني در 5 هزار سال پيش و جنوب غربي ايران برمي‌گردد. مردمان عيلامِ مياني بعدها به سمت جنوب قفقاز و شمال پاکستان مهاجرت کردند که نتيجه مطالعات نشان مي‌دهد اجداد آنها ايراني بوده‌اند.

هفت تپه يکي از محوطه‌هاي باستاني ارزشمند است که در 15 کيلومتري جنوب شرق شوش واقع شده و بخشي از تمدن عيلام را در خود جاي داده است. آزمايش‌هاي DNA از استخوان‌هاي استخراج شده اين محوطه، دَرهاي جديدي را از تمدن 5 هزار ساله عيلام و البته مهاجران ايرانيِ گم‌شده در تاريخ گشوده است.

باستان‌شناسان اکنون آزمايش‌هاي DNA را در شهر سوخته پي گرفته‌اند تا از سرنوشت مردمان تمدن 5 هزار ساله شرق ايران نيز مطلع شوند. پس از حدود چهار دهه کاوش، آنها هنوز لوح و يا خطي از اين تمدن پيدا نکرده‌اند تا پاسخ سوال‌هاي بي‌جواب‌شان را بدهد، براي همين استخوان‌ها، اشياء و حتي خاکِ همراه آن‌ها مهمترين سند براي کشف رازهاي شهر سوخته است.

آزمايش‌هاي DNA گرفته شده از استخوان‌هاي باستاني، تاکنون معادلات ژنتيکي بسياري را حل کرده و ريشه مردم ايران و پراکندگي گروهي از آنها را در سطح کره زمين مشخص کرده است.

براساس اين مطالعات، تا به حال مشخص شده که هاپلوگروپِ (شاخصه‌هاي ژنتيکي) مشهدي‌ها به مردم آسياي شرقي نزديکي بيشتري دارد تا مردم ساکن در نقاط مرکزي ايران.

همچنين براساس يافته‌هاي باستان‌شناسان، تُرک‌هاي تبريز و يا ساکن در شمال غرب ايران هيچ نزديکي ژنتيکي با تُرک‌هاي ترکيه ندارند.

حال اين مطالعات ژنتيکي که آزمايشي سرنوشت‌ساز براي شرق ايران است، با نمونه‌گيري خون از مردم زابل، در شهر سوخته آغاز شده است.

مريم رمضاني که تنها استخوان باستان‌شناس ژنتيک باستان‌شناس در ايران است .او اين آزمايش را بسيار مهم و تعيين‌کننده مي‌داند. هدف باستان‌شناسان شهر سوخته آن است که از سرنوشت جامعه اين تمدن 5 هزار ساله مطلع شوند.

رمضاني مي‌گويد: ما مي‌خواهيم بدانيم هاپلوگروپ مردم اين منطقه چيست، يعني تغييرات ثابت در يک جمعيت که باقيمانده را بررسي مي‌کنيم. با اين آزمايش‌ها مسائل زيادي از شهر سوخته کشف خواهد شد.


جزيره کبودان ،سرزمين نادرترين گونه هاي گوزن

جزيره كبودان در آذربايجان شرقي ودر قسمت جنوب شرقي درياجه اروميه قرار گرفته است و در تمام سال داراي آب شيرين است که براي مصرف حيوانات وحشي مورد استفاده قرار مي گيرد. جزيره کبودان (قويون داغي) زيستگاه قوچ و ميش ارمني و گوزن زرد ايراني که اين گوزن يکي از نادرترين گونه هاي گوزن جهان است از ديگر جاذبه هاي اين جزيره به پرندگان زيبايي همچون مرغ کفل سفيد، مرغ سنگ، پري شاهرخ، سبزه قبا، کاکايي، هدهد، کبک و پرندگان آبزي چون فلامينگو، آنقوت نوک قرمز و بعضي از انواع مرغابي اشاره کرد.


جزيره خارك از بزرگترين بندر هاي صادراتي نفت خام جهان

جزيره خارك مرجاني که "جلاال آل احمد" آن را "در يتيم خليج فارس" ناميد، از معدود جزايريست که داراي آب شيرين فراوان مي باشد .در سراسر جزيره درختان "ليل" يا "لور" يا "انجير معابد" رشد کردند، اين درختان بسيار بزرگ و پرسايه اند . درخت "سدر" يا "کنار" هم از ديگر درختان مهم و فراوان جزيره است .

حيات وحش خارک بسيار محدود و منحصر به گله هاي کم شماري از آهو و مارهاي بزرگ و سمي است . پرندگان مهاجر فراواني هم فصل زمستان رو در سواحل خارک مي گذرانند.

جزيره خارک يکي از بنادر مهم صادرات نفت خام ايران و همچنين يکي از بزرگترين بندر هاي صادراتي نفت خام در جهان مي باشد.

از آثار تاريخي جزيره مي توان معبد پورئيدون، آتشکده زرتشتتيان، گور معبدهاي پالميران و مرقد "محمدبن حنفيه" رو نام برد. يک کتيبه ميخي هم در جزيره وجود دارد که مربوط به دوران هخامنشي است .


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون