جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 3477- تاریخ : 1394/08/09 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (شنبه)

 سرمقاله  

از مشکلات داربي

مهدي طوسي

باز هم داربي برگزار شد و فارق از نتيجه اي که رقم خورد جوانان زيادي خودشان را به استاديوم آزادي که ميزبان ليگ کم رمق و دائم التعطيل! برتر است رساندند.

جالب است که تعداد بسيار زيادي از جوانان شهرستاني طبق روال گذشته به تهران آمدند و يک شب را به طور کامل در اطراف استاديوم آزادي سپري کردند تا بتوانند شاهد داربي پايتخت از نزديک باشند.

اين استاديوم قرار بود که داراي صندلي به جاي نيمکت‌هاي بتوني بشود که اگر فشار کنفدراسيون فوتبال آسيا ادامه پيدا نکند به باد فراموشي سپرده خواهد شد. با همين معضل نيمکت هاي سيماني به مشکلات داربي و استاديوم آزادي براي تماشاگراني مي رويم که اغلب شان جواناني هستند که ديدن داربي را بهترين گزينه براي سپري کردن اواقات روز جمعه شان مي دانند.

اما به گفته مسوولان و افرادي که مجوز ورود به استاديوم را داشتند مشکلات ريز و درشت اين استاديوم شيريني حضور در استاديوم و تماشاي بازي از نزديک را از آنها مي گيرد.

آب خوري هايي که در اين استاديوم ساخته شده به همه چيز شبيه است به جز آب خوري، يکي در ميان خراب است و همان هايي هم که درست است آب با فشار کم تشنگي تماشاگران را مرتفع مي کند.

حالا شما تصور کنيد که بيست هزار نفر از هشتاد هزار نفر تماشاگر اين بازي به يکباره احساس تشنگي کنند و به آب خوري ها هجوم بياورند. مي توانيد تصور کنيد که چه اتفاقي را به همراه خواهد داشت؟!

مسيرهاي منتهي به استاديوم ما را به درب هاي بسيار کوچک و فرسوده اي مي رساند. يادمان نرفته فاجعه اي که در بازي ايران و ژاپن همين درب هاي کهنه و قديمي به وجود آورد.

از همه بدتر و نگران کننده تر حضور افرادي است که در استاديوم آزادي به شکل دستفروشي سيگار مي فروشند و شايد بهترين شغل در ضمن برگزاري بازي همين شغل سيگار فروشي باشد! و اين براي فدراسيوني که مدعي برگزاري ليگ اخلاقي است جاي تامل دارد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون