جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 3350- تاریخ : 1394/03/04 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (دوشنبه)

 نوشتن در عين فقر
 نگاهي به زندگي و آثار "آلفونس دو لامارتين" 

مهدي طوسي

آلفونس دولامارتين شاعر و اديب و سياستمدار فرانسوي در 21 اکتبر 1790 در ماکون بدنيا آمد و در بيست سالگي براي خاطر سلامتي خود به ايتاليا عزيمت نمود و در آنجا با «گرازيلا» آشنا شد گرازيلا نام خاطره انگيزي است که در بيشتر اشعار او به چشم مي‌خورد.

او از خانواده اشراف بود لامارتين پس از تجديد سلطنت "بوربون‌ها" در فرانسه در قرن 19 از شخصيت‌هاي برجسته سياسي به حساب مي‌آيد.

نخستين کتاب او «انديشه‌هاي شاعرانه و مذهبي» در سال 1820 (سي سالگي) منتشر شد و در سال 1823 «انديشه‌هاي تازه» را منتشر نمودشعر فلسفي و هماهنگ و موزون او به سبب تازگي و زيبايي و دلپذيزي خاصي که داشت مردم را متوجه وي ساخت. در سال 1830 «هماهنگي ها» را انتشار داد اشعار اين کتاب بيشتر جنبه انديشه داشت تا جنبه غزلسرائي. او «سقوط يک فرشته» و «ژوسلين» را هم در سال 1837 منتشر کرد و آخرين اثر شعري او بنام «برگزيده ها» است که در سال 1839انتشار يافت. بهترين اثر شعري لامارتين «درياچه» است که خودش هم به آن علاقه داشت.

لامارتين حوادث عادي زندگي روزمره را به زبان ساده و با يک ديد زيباي شاعرانه به رشته تحرير درآورد لامارتين به زندگي آميخته به تقوي، مذهب کاتوليک، به پرستش طبيعت آنچنان که روسو و برناردن دوسن پير توصيف کرده بودند و به احساس‌هاي مادام دواشتال و آثار شاتو بريان علاقه داشت.

وي در سال 1820 با يک زن ثروتمند انگليسي به نام ماريا-اليزا بيرچ ازدواج نمود لامارتين در عين حال شاعر و اديب بود در سياست نيز مداخله مي‌کرد و او در 1823 منشي سفارت فرانسه در ناپل شد. او در جواني‌اش سفرهايي را انجام داد. او سال‌هاي 1824 تا 1829 را در فلورانس گذراند و در 1829 تغيير ماموريت پيدا کرد و در سال‌هاي 1834-1832 به خاور دور سفر کرد از سال 1839 همراه با تحولات اروپا به سياست علاقه‌مند شد و در مدت غيبتش او را به نمايندگي مجلس فرانسه برگزيدند و در مجلس زياد نطق مي‌کرد اندک اندک متمايل به جناح چپ شد و در انقلاب فوريه سال 1848 لامارتين به عضويت دولت موقت فرانسه برگزيده شد و در سال 1846 نامزد رياست جمهوري شد اما راي کافي نياورد و پس از شکست در انتخابات رياست جمهوري مقابل ناپلئون سوم، از سياست کناره‌گيري کرد و از آن پس تنها به فعاليت‌هاي ادبي مشغول شد. بعد از اين شکست فقير و بيچاره شد. براي تامين معاش خود پشت سر هم در روزنامه‌ها مقاله مي‌نوشت او در روزنامه «لاپرس» اعترافات را نوشت و در 28 فوريه 1869 در سن هفتاد و هشت سالگي در حال فقر و بيچارگي جان سپرد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون