جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 2858- تاریخ : 1392/06/03 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(يكشنبه)

 گــوناگــون  

چرا وقتي عصباني هستيم فرياد مي زنيم؟

همه افراد زماني که عصباني مي شوند فرياد مي زنند و بلند صحبت مي کنند.طبيعي است که وقتي دونفر از يکديگر عصباني هستند، خشمگين شوند و آرامش و خونسردي خود را از دست بدهند، اما چه دليلي باعث مي شود با وجود اينکه آن دونفر کنار يکديگر قراردارند، با لحن آرام و ملايم صحبت نمي کنند و فرياد مي زنند؟

شايد شما هم متوجه شده باشيد که بين علاقه قلبي و فرياد و بدخلقي رابطه متقابل وجود دارد.اگر به رفتار خود بيشتر دقت کنيد متوجه مي شويد با کساني که عميقا ابراز علاقه مي کنيد و از تمام وجود دوستشان داريد بيش از سايرين مدارا مي کنيد.

معمولا با آن ها به نرمي سخن مي گوييد، سعي مي کنيد تا از شما نرنجند.کم تر از دستشان عصباني مي شويد و کم تر اشتباهات
آن ها را به دل مي گيريد.هيچ گاه صدايتان را براي آن هايي که از اعماق وجود دوستشان داريد بلند نمي کنيد.

در واقع شما کساني را که از صميم قلب به آن ها عشق مي ورزيد و در قلب و ذهنتان جا دارند، به معناي واقعي دوستشان داريد نه از روي تظاهر، اجبار يا عادت.

بنابراين فاصله قلب شما با قلب او بسيار کم است و همين امر موجب مي شود تا ناخودآگاه رفتار خود را در برابر او کنترل کنيد و از زاويه ديد بهتر و زيباتري او را قضاوت کنيد و از جايگاه بخشنده تري مورد سرزنش قرارش دهيد

شما کسي را که وابستگي خاصي به او نداريد به راحتي مورد انتقاد و سرزنش( بسته به نوع رفتار اجتماعي شما) قرار مي دهيد و هنگام عصبانيت بر سرش فرياد مي زنيد يا به تندي برخورد مي کنيد، حتي در مقايسه با عزيزانتان، زودتر از او عصباني و کلافه مي شويد.

اين موضوع به اين دليل است که فاصله قلبي شما با او بسيار زياد است و هيچ وابستگي وجود ندارد که درصد محبت شما را به وي افزايش دهد، بنابراين هنگام عصبانيت فرياد مي زنيد يا برخورد تندي از خود نشان مي دهيد.

اما در مقابل کساني که قلبشان به شما نزديک است ملايمت بيشتري از خود نشان مي دهيد، رفتارتان را کنترل مي کنيد و با او نرم و آرام سخن مي گوييد. هرچه رابطه قلبي بين طرفين بيشتر باشد و آن ها بيشتر به يکديگر عشق بورزند تن صدا آرام تر مي شود و سخنان آرام تر بيان مي شود و تنها در گوش يکديگر نجوا مي کنند.حتي اين علاقه تا جايي پيش مي رود که طرفين ديگر با يکديگر سخن نمي گويند از طريق ارتباط چشمي و مشاهده يکديگر با هم ارتباط برقرار مي کنند و اين در حالتي است که ديگر بين قلب آن ها هيچ فاصله اي وجود ندارد.

لازم است بدانيد که اين نوع ارتباط ها شايد دايمي نباشد و به صورت مقطعي در شرايط خاص بروز کند.امکان دارد براي يک زوج در لحظه اي کوتاه به اوج برسد و براي زوجي ديگر در دراز مدت دوام داشته باشد.اين ارتباط زماني رخ مي دهد که درآن لحظه قلب هردو نفر کاملا به هم رسيده باشند و به قول معروف يک روح در قالب دوجسم باشند.

هدف از بيان اين مطالب آن بود که با تمرين و آزمون بتوانيم با ديگران به ملايمت رفتار کنيم و با آرامش سخن بگوييم، از فرياد زدن و بي احترامي کردن به آن ها اجتناب کنيم.

با اين روش علاقه خود را به اطرافيان افزايش مي دهيم و فاصله قلبي خود را با آن ها کم و کمتر مي کنيم.به علاوه متوجه مي شويم که چه زماني به اوج علاقه و عشق ورزي در زندگي زناشويي رسيده ايم و دليل و مدت آن را مي شناسيم و با همت و ممارست وقوع و ماندگاري آن را بيشتر مي کنيم.

سيمرغ


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
فرهنگ و هنر
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون