جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 2364- تاریخ : 1390/08/15 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (يكشنبه)

 قند پارسي 

 
شخصي که دام نهد و مرغکان را به مکر در دام اندازد، تا ايشان را بخورَد و بفروشد، آن را مکر گويند.

اما اگر پادشاهي دام نهد، تا باز اعجميِ بي قيمت را که از گوهر خود خبر ندارد، بگيرد و دست آموزِ ساعدِ خود گرداند، تا مشرَف و معلَم( تعليم يافته) و مؤدب گردد، اين را مکر نگويند، اگرچه صورتِ مکر است.

اين را عين راستي و عطا و بخشش و مرده زنده کردن و سنگ را لعل گردانيدن دانند.

اگر باز را آن علم بودي که او را چرا مي‌گيرند، محتاج دانه نبودي؛ به جان و دل جوياي دام بودي.

مولوي


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
گلبرگ
كارتونيست
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون