جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 2364- تاریخ : 1390/08/15 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (يكشنبه)

 افسردگي رايج ترين مشکل رواني نوجوانان 

 
تحقيقات نشان مي دهد بيش از شصت درصد نوجوانان هيچگاه براي مقابله با افسردگي خودکمکي دريافت نمي کنند؛ در حالي که کمک به نوجوانان براي اين که بتوانند با موفقيت افسردگي خود را برطرف کنند بسيار آسان است.

وجود يک نوجوان افسرده در خانواده مي تواند مشکلات زيادي به همراه داشته باشد، اما از سوي ديگر، والدين درماني ، بهترين راه براي خارج کردن کودک از شرايط استرس زاست.

بياييد در مورد علائم ، انواع افسردگي در نوجوانان و روش هاي درمان آن بيشتر بدانيم.

نوجواني يکي از آسيب پذيرترين دوران زندگي است، به ويژه اگر اين دوره انتقال از کودکي به بزرگسالي با افسردگي نيز همراه باشد.

از اين رو نوجواني را دوران آشفتگي نيز ناميده اند، به اين دليل که فرد ناچار است تغييرات جسماني، عاطفي و اجتماعي را تحمل کند که مي تواند باعث اضطراب و نگراني او در برخورد با عوامل استرس زا شود.

از آنجا که درجامعه ما بيشترين جمعيت رانوجوانان تشکيل مي دهند مسلما نمي توان اين جمعيت فعال راناديده گرفت ازاين روخبرنگارآفرينش با سميرا صالح اردستاني روان شناس تربيتي پيرامون افسردگي در دوران نوجواني به گفتگو پرداخته است .

سميراصالحاردستاني دراين زمينه رايجترين مشکل رواني نوجوانان را افسردگي مي داند ودر ادامه نيز چنين بيان مي کند :تا چند سال پيش تصور کلي در بين متخصصان باليني بر اين بود که کودکان ونوجوانان به ندرت به افسردگي مبتلا مي شدند ، اما پژوهش هاي جديد نشان مي دهند که در حد قابل ملاحظه اي از نوجوانان وکودکان به افسردگي هايي از نوع خفيف يا شديد مبتلا هستند .

حتي برخي از برآوردهاي آماري حاکي از آن است که افسردگي رايجترين مشکل رواني نوجوانان است . نزديک به 20 الي 35 درصد از نوجوانان به افسردگي خفيف و12 الي 15 درصد به افسردگي متوسط ونهايتا 5 درصد به افسردگي عميق مبتلا هستند .

صالح اردستاني در ادامه با اشاره به علائم افسردگي اظهار داشت : تشخيص افسردگي در دوران کودکي و اوايل نوجواني با دومشکل عمده همراه است : نخست اينکه نشانه هاي باليني افسردگي در اوايل دوران نوجواني کمتر مشهود است . دوم اينکه افسردگي در سنين مختلف به دلايل روان شناختي اجتماعي ،زيستي وشناختي جلوه هاي متفاوتي دارد .

مثلا نوجوانان احساسات خود را براحتي بروز نمي دهند وجود نگرش?هاي منفي نسبت به خويشتن را انکار مي کنند آن ها همانند بزرگسالان افسرده حالت?هايي چون غم واندوه ،نوميدي ،خود بي ارزشي پنداري را به راحتي آشکار نمي سازند وبسياري از آنها احساس افسردگي خود را در زير پوششي از بيقراري ،بي حوصلگي ،خود بيمار نگاري ويا حتي مبادرات به اعمالي چون خشونت وبزهکاري کتمان مي کنند .

اين روان شناس تربيتي افزود : با وجودي که در صد تشخيص هاي افسردگي قبل از بلوغ ، در پسران بيشتر است ولي اين رقم بعد از سنين بلوغ در بين دختران افزايش مي يابد ونهايتا آمار دختران افسرده به دو برابر پسران مي رسد.

وي ادامه داد : مطالعات و بررسيهاى انجام شده نشان داده است تفاوت عمده افسردگى در کودکان و نوجوانان با بزرگسالان در دو مورد است: به جاى خلق افسرده ممکن است درکودکان و نوجوانان خلق تحريک‌پذير باشد، و نرسيدن به وزن مورد انتظار (کاهش و يا افزايش وزن) در آنها ديده شود.

همچنين کاهش اعتماد به نفس، بي‌تفاوتى، سطح پايين انرژى، گوشه‌گيرى اجتماعى، آشفتگيهاى خوردن و خوابيدن، ديدگاه بدبينانه آشکار در مورد آينده و اعتقاد و اقدام به خودکشى از ديگر علائم و نشانه‌هاى افسردگى در اين گروه سنى مي‌باشد. در نوجوانان رفتارهاى ضد اجتماعى و منفي‌کارانه، مصرف الکل و دارو و مواد مخدر ممکن است مشاهده گردد.

صالح اردستاني گفت : در دو نوع ديگر افسردگي عوامل روان شناختي نقش عمده تري دارد که در نوع اول نوجوانان احساس خلاء مي کنند.

يعني نوجوان دوران کودکي را پشت سر گذارده ولي هنوز شخصيت بزرگسالان را جايگزين شخصيت سپري شده دوران کودکي خود نکرده است اين احساس خلا با اضطراب شديد همراه است و بي شباهت به نوعي حالت ماتم زدگي ويا عزاداري نيست در عين حال شوق اين نوع افسردگي با گذشت زمان کاسته مي شود ولي خوشبختانه در همه موارد تداوم ندارد .

وي اضافه کرد : نوع دوم افسردگي عمق بيشتري دارد . اين گروه شامل نوجوانان است که عليرغم تلاشهاي صادقانه براي رسيدن به اهداف مورد نظر به کرات با شکست مواجه شده وبه همين دليل دستخوش افسردگي ويا دچار نوعي درماندگي اکتسابي مي شود گاهي افراد بزرگسال يا والدين براي اين گونه تلاش ها با کوشش هاي نوجواني امتيازهايي را که سزاوار آن ها هستند قايل نمي شود وچنين تجربه اي آن ها رامستعد افسردگي عميق تري مي کند ودر نتيجه تمايل به خودکشي در بين اين قبيل نوجوانان افزايش مي?يابد زيرا آن ها نميتوانند راه حل?هاي مناسبي را براي مشکلات زندگي خود بيابند .

اين نوجوانان افسرده غالبا قادر نيستند روابط مناسبي با اطرافيان نظير والدين،دوستان،و... برقرار کنند .

اين روان شناس تربيتي عوامل ايجاد افسردگي نوجوانان را عواملي مانند وراثت ،جنسيت، عملکرد هورمون ها ،استرس ،تجارب خانوادگي موفقيت يا شکست در مدرسه دانست وگفت : نوجوانان افسرده همچنين رفتار خودآزارگونه و خود تخريبي از خود بروز مي دهند و درباره مرگ و خودکشي صحبت مي کنند.

وي در خصوص عوامل ايجاد افسردگي اظهار داشت : شما بايد بدانيد اين افکار از کجا پيدا شده اند تا بتوانيد رفتار مناسبي در مقابل آنها داشته باشيد.

ببينيد چه چيزهايي مي تواند باعث افسردگي در فرزندتان شود. شايد لازم است بعضي از رفتارهاي خودراتصحيح کنيد. بيشترعواملي که باعث ايجاد افسردگي درنوجوان انمي شوند،قبل ازاينکه نيازي به يک روان درمان و روان شناس باشد، در خانه قابل برطرف شدن هستند.

وي درخاتمه با اشاره به شيوه هاي درمان افسردگي در نوجوانان گفت : روان درماني و رفتار درماني به زماني است که والدين مشکل نوجوان خود را بسيار حاد و نااميد کننده ببينند و نتوانند آن را درخانه کنترل کنند.

اين نوع درمان ها مي تواند براي ايجاد يک نگرش مثبت نسبت به رفتار و بهتر ساختن روابط بين فردي مفيد باشد. تکنيک هاي مراقبه و آرميدگي نيز مي تواند روند بهبود را کامل کند.

مربي يا فرد دلسوز و آگاهي که نوجوان بتواند به راحتي با او درد دل کند، مورد مناسبي است براي اين که او احساسات سرکوب شده خود را تخليه کند.

تهيه وتنظيم : مينا افشان


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
گلبرگ
كارتونيست
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون