جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 2234- تاریخ : 1390/03/05 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران-(پنجشنبه)

 رفاقت در روزهاي پر التهاب 

دوستي رابطه ايست براساس محبت که دو انسان را به صورت عميقي به همديگر پيوند مي دهد و نياز عاطفي آنها را برآورده مي سازد. علاوه بر آن دوستان صميمي يار و ياور يکديگر در حل مشکلات زندگي هستند؛ بدون داشتن دوستان واقعي، انسان هم تنها و بي ياور است و هم از نظر روحي و عاطفي با مشکلات جدي روبروست.

دوستي و محبت در دوره بلوغ به دسته هاي زير تقسيم مي شود:

1. محبت به همسالان هم جنس (رفاقت)

در اين دوره رفاقت و محبت بين نوجوانان به صورت يک مسئله جدي و مهم مطرح مي شود و همانطور که قبلاً به آن اشاره شد، دوستي هاي دوره ي کودکي از عمق زيادي برخوردار نيست. هدف کودکان از دوستي بيشتر بر محور بازي دور مي زند در حاليکه در دوره ي نوجواني رفاقت و دوستي از عمق زيادي برخوردار است که علاوه بر احساس محبت به ديگران، زمينه ساز مسائل پيچيده اي در دوران زندگي مي شود.بي ترديد شکل گيري شخصيت نوجوان و هدايت تمايلات و احساسات او در حد بسيار زيادي به دوستان و نحوه ي رفاقت با آنها بر مي گردد و لذا بايد از اين مسئله مراقبت ويژه به عمل آيد.نوجوانان نيازهاي رواني بسيار گسترده اي را در دوستي و رفاقت با نوجوانان ديگر تعقيب مي کنند،
دوستي هاي نوجوانان که ريشه ي آن بيشتر از محيط مدرسه و همسايگي شروع مي شود اغلب بي شائبه و براساس نياز طبيعي محبت به ديگران صورت مي گيرد و اغلب همين دوستي ها، اساس نوع دوستي ها و همکاري هاي اجتماعي در
دوره ي بزرگسالي مي گردد.

وقتي علاقه ي قلبي بين دو دوست ايجاد مي شود، آن دو از صفات و حالات همديگر تأثير مي پذيرند. اين تأثير، ناآگاهانه و تدريجي است و با گذشت زمان بر ميزان آن افزوده مي شود و بالاخره به همخوني و همرنگي مي انجامد.

دوستي در دوران نوجواني اهميت خاص دارد، زيرا در سنين بلوغ، عواطف انساني بيدار شده و آماده ي شکل گيري و شکوفائي است و به همين علت، انگيزه عاطفي نيرومندي نوجوانان را به سوي دوستي با همسالان سوق مي دهد.

در ابتداي دوره ي نوجواني دايره دوستان زياد مي باشد ولي در پايان دوره ي نوجواني دايره دوستان به يکي يا دو دوست صميمي محدود
مي شود و بايد توجه داشت که هر چه دوستان در مرحله ي بهتري از رشد شخصيت قرار داشته باشند، به همان ميزان در رشد شخصيت نوجوان اثر مي گذارند و اصلي ترين زمينه هاي اميال و احساسات و توجه نوجوان بستگي به نوع برخورد دوستان دارد و لذا دوستي هاي مثبت و صحيح، زمينه ي موفقيت و تضمين سلامت نوجوان را فراهم مي آورد و دوستي هاي با افراد ناباب و ناسالم زمينه انحرافات و لغزش ها و سقوط در
درّه ي تباهي و پشيماني را به وجود مي آورد.

حضرت علي عليه اسلام در اين باره مي‌فرمايند:

از دوستي و مصاحبت با مردم فاسد بپرهيز که طبيعت به طور ناآگاه، ناپاکي و بدي را از طبع او مي دزدد؛ در حالي که تو از آن بي خبري.

معيارهاي انتخاب دوست

بنابرآنچه تاکنون بيان شد، يکي از نيازهاي روحي و عاطفي انسان، داشتن دوستان صميمي است و تنها دوستي هايي قابل اعتماد و مفيد است که شخص مطمئن باشد کسي را که به دوستي برگزيده است شايستگي دوست داشتن را دارد و لذا بايد به نوجوان آموخت دوستاني که انتخاب مي کند واجد صفات زير باشند :

1. خردمندي

2. پاکي

3. اخلاق پسنديده

دوستي هاي دوره ي نوجواني چون غالباً بر اساس عواطف شديد است ممکن است به سرعت حالت افراطي به خود بگيرد و از محدوده عقل و دورانديشي خارج شود.

حدود دوستي

بايد دانست در همه کارها از جمله دوستي نبايد زياد روي کرد. زياده روي در هر کار ناپسند است و غالباً موجب پشيماني مي شود؛
دوستي هاي دوره ي نوجواني چون غالباً بر اساس عواطف شديد است ممکن است به سرعت حالت افراطي به خود بگيرد و از محدوده عقل و دورانديشي خارج شود. اين زياد روي ممکن است در زمينه هاي مختلفي باشد که بايد به آن توجه کرد از آن جمله:

1. خودداري از اعتماد بيش از حد

همانطوري که گفته شد بايد پس از آزمايش و بررسي، افراد مورد اعتماد را به دوستي برگزيد اما اين اعتماد هيچگاه نبايد بيش از حد باشد زيرا کساني که امروز با صفا و صميميت با هم زندگي مي کنند ممکن است روزي از هم جدا شوند و چه بسا کار به کدورت و خصومت بکشد. توجه به اين نکته باعث مي شود که انسان در اعتماد به ديگران زياده روي نکند بلکه همواره با عاقبت انديشي و از روي فکر و انديشه با هم رفتار کنند.

2. پرهيز از تعصب بي جا

نبايد به دوستان خود تعصب بي جا و غير منطقي داشت و همه چيز آنها را صحيح و درست و زيبا ديد، دوستان ما نيز ممکن است داراي نقاط ضعف باشند و نبايد دوستي و محبت سبب شود که ما عيب هاي آنها را کمال و زشتي هاي آنها را زيبائي ببينيم.

3. پرهيز از علاقه ي افراطي

دوستي هاي دوره نوجواني ممکن است به علاقه هاي بسيار شديد تبديل شود. اين نوع علاقه هاي افراطي ضررهاي زيادي به دنبال داردو آرامش روحي را از نوجوان سلب مي کند.اعتدال بهترين روش زندگي است که بايد به نوجوان آموخته شود.

2. محبت به جنس مخالف

يکي از مهمترين رويدادهاي دوره ي نوجواني تغيير شکل يافتن رفتار اجتماعي و عاطفي کودک و منطبق شدن آن با نيازمندي هاي جديد دوره ي نوجواني و بلوغ است، پيش از دوره ي بلوغ پسران و دختران داراي زندگي کاملاً مجزائي هستند در حاليکه بعد از بلوغ براساس فعال شدن غريزه جنسي، نياز رواني محبت به جنس مخالف نيز در فرد پيدا مي شود.

غريزه جنسي يک ميل ساده اي نيست و مانند ساير غرايز انسان نمي باشد زيرا غريزه ي جنسي، هم نياز جسمي و هم نياز رواني به همراه دارد و مهمترين ويژگي رواني حاصل از غريزه جنسي محبت مي باشد.

اما طبق فرهنگ و دين ما اين محبت بايد جهت دار مورد استفاده قرار گيرد.بايد اين نياز کنترل شود و زماني که امکان ازدواج ميسر بود ، از طريق تشکيل خانواده رفع گردد.

نياز به ازدواج يک امر طبيعي است که در هر دختري و پسري که به سن بلوغ رسيده اند. وجود دارد و اگر با اين نياز طبيعي و تکويني مبارزه شود، جز بدبختي و فساد چيز ديگري نتيجه نمي دهد.همان گونه که انسان تشنه، به حکم طبيعت بايد براي رفع تشنگي آب بنوشد و اگر کمي با تحمل رنج و مشقت برخلاف امر طبيعت عمل کند، سرانجام مجبور به تسليم است و يا اينکه خود را از بين مي برد؛ دختران و پسران بالغ نيز اگر برخلاف طبيعت رفتار کنند نتيجه ي خوبي نخواهند ديد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
كارتونيست
بچه هاي مدزسه
ادبيات و نوجوان
كانون