جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4463- تاریخ : 1398/09/26 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (سه شنبه)

 يک پرسش فلسفي؛ آيا هوش مصنوعي مي‌تواند ما را کنترل کند؟! 

استفاده از هوش مصنوعي کار انسان‌ها را راحت‌تر از گذشته کرده است. مي‌شود با داشتن نمونه‌هاي بيشتر و بررسي کردن شرايط مختلف، سريع‌تر و بهتر تصميم گرفت. شايد در دهه‌ گذشته اينکه هوش مصنوعي بتواند قهرمان شطرنج جهان را ببرد اتفاق عجيبي بود، اما امروزه بخش زيادي از تصميم‌گيري‌هاي انساني (چه به صورت فردي و چه جمعي) به کمک هوش مصنوعي انجام مي‌گيرد. اما آيا هوش مصنوعي باعث ابله‌تر شدن انسان‌ها نشده است؟ حالا که ديگر لازم نيست خودمان فکر کنيم، به اين فکر کرده‌ايم که چقدر به هوش مصنوعي اعتماد داريم؟ آيا ممکن است هوش مصنوعي شر باشد؟ و شايد مهم‌تر از همه، آيا مدل‌هاي انديشيدن انساني، همه قابل واگذاري به روبات‌هاي هوشمند است؟ يا چيزي انساني هم در کار است.
هوش مصنوعي (اي‌آي) ممکن است پتانسيل آن را داشته باشد ‌که چگونگي انجام وظايف‌مان و ارزش­‌گذاري کارها را دگرگون کند. استفاده از هوش مصنوعي به‌منظور آن‌که به جاي ما فکر کند، ممکن است مهارت‌هاي انديشيدن ما را تضعيف کند.
هوش مصنوعي‌ در حال حاضر ضعيف است و فقط مي‌تواند کارهاي مشخص و انتخاب‌شده‌اي را انجام دهد. حتي هنگامي که هوش مصنوعي مي‌تواند کارهاي خاصي را به خوبي انسان‌ها يا بهتر از آن‌ها انجام دهد، لزوماً به شيوه‌­ي انسان­‌ها به نتيجه‌ي مدنظر نمي‌رسد. يکي از کار‌هايي که هوش مصنوعي به خوبي مي‌تواند از پس آن بربيايد، غربال کردن توده‌ي داده‌ها با سرعت بسيار زياد است.
يکي از جذابيت‌هاي بزرگ استفاده از هوش مصنوعي صرفاً مربوط به سرعت بالاي آن در تجزيه و تحليل داده‌هاست. کارآيي نيز يک حُسن است، اما بستگي به اهدافي دارد که براساسِ آن‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرد. و البته به هيچ‌وجه تنها حُسنِ موجود نيست.



نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي