جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4461- تاریخ : 1398/07/18 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (پنجشنبه)

 سرمقاله  

جاي خالي فيلم براي كودكان در سينما و تلويزيون ايران
آذر فخري

تا همين ده سال پيش، حداقل در تهران سينماهايي براي نمايش فيلم كودكان اختصاص داده شده بودند و مي‌شد با طيب خاطر و آرامش زماني را در كنار فرزندان به تماشاي دوست داشتني‌هاي آنان بنشينيم.
اما متاسفانه مدت‌هاست نه سينمايي براي كودك و نوجوان وجود دارد و نه فيلمي براي اين گروه‌هاي سني ساخته مي‌شود. هر چه هست فيلم‌هاي ايراني طنز و تلخ است كه شوربختانه والدين همراه فرزندان‌شان بدون رعايت هيچ گروه سني به تماشاي آن‌ها مي‌روند و بچه‌ها در اين ميان چون درك و برداشت خاصي از يك فيلم بزرگسال ندارند با حوصله سررفته در ميان صندلي‌ها وول مي‌خورند يا با گوشي‌هاي‌شان مشغول بازي مي‌شوند يا گريه سرمي‌دهند كه در هر دو حال هم مزاحم تماشاگران ديگر و هم والدين‌شان مي‌شوند. و اين يعني اين‌كه نه تنها برخي از والدين اهميتي به تناسب فيلم با سن فرزندشان نمي‌دهند كه حتي سازندگان فيلم در مورد رنج سني مناسب اطلاع رساني نكرده اند.
ماجرا در مورد فيلم‌ها و سريال‌هاي تلويزيوني نيز به همين منوال است؛ اگر چه كه گاهي برخي فيلم‌ها و سريال‌ها به دليل بالا بودن سطح خشونت بعد از ساعت 11 شب پخش مي‌شوند، حتي اگر بچه‌ها در اين ساعات خواب باشند، مي‌توانند روز بعد اين برنامه‌ها را ساعت 11 صبح و 3 بعدازظهر هنگام بازپخش تماشا كنند!
چنين است بي سر و ساماني هنر فيلم و سينما در رابطه با كودكان و نوجوانان ما. آن‌هم در حالي كه اگر به اين بخش از هنر براي كودكان و نوجوانان اهميت داده شود، بازار خوبي خواهد داشت و سينماگران نبايد نگران عدم فروش بالا باشند. اما معلوم نيست بنا به چه دلايلي فيلم و سينما در بخش كودك و نوجوان راكد است و فعاليت خاصي در اين مورد ديده نمي‌شود. گاهي هم تكاني خورده مي‌شود و فيلمي ساخته مي‌شود مضمون آن بيشتر درباره كودك و نوجوان و معضلات مبتلابه آنان است و نه براي آنان. و اين دو مورد با هم تفاوت ماهوي دارند چرا كه مخاطب فيلم درباره كودك و نوجوان، بزرگسالان هستند و مخاطب فيلم براي كودك و نوجوان خود آن‌ها. چنين است كه در اغلب موارد يك خانواده از كودك تا بزرگ در حال تماشاي فيلم يا سريالي هستند كه مضمونش هيچ ربطي به تجربه زيسته بچه‌ها ندارد كه هيچ، گاهي موجب پرسش‌هايي در ذهن آن‌ها مي‌شود كه والدين يا نمي‌توانند پاسخ بدهند يا از پاسخ بنا به دلاليل اخلاقي طفره مي‌روند.
در كنار تمام تدابيري كه براي تربيت يك نسل سالم از نظر جسمي و اخلاقي انديشيده مي‌شود بايد در مورد تلويزيون و سينما هم تدابيري خاص براي اين گروه سني انديشيده شود.هنوز فراموش نكرده‌ايم فوت كودكي را كه به تقليد از يك سريال تلويزيوني نخود به دهان خود پرت كرد و در اثر خفگي جان خود را از دست داد.
a.f.far99@gmail.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي