جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4459- تاریخ : 1398/06/09 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (شنبه)

 فلسفه و زيبايي  

درست است که در فلسفه راجع به زيبايي حرف زدن قدمتي طولاني دارد، اما فلسفيدن درباره‌ي زيبايي هميشه با اين پرسش هميشگي همراه است که آيا مي‌توان «زيبا» را «عقلاني» فهميد و زيبايي را صورت‌بندي کرد؟ از همين روست که خيلي وقت‌ها نظرات زيبايي‌شناسانه‌ي فيلسوفان در جامعه‌ي هنرمندان جدي گرفته نمي‌شود. اما اين گزاره همواره درست نيست. کانت زيبايي را «غايت‌مندي بدون غايت» مي‌دانست؛ چرا که باعث بازي آزاد فاهمه و خيال مي‌شود.جاي ديگري که در فلسفه مي‌توان به بازي آزاد فاهمه و خيال رسيد، ايده‌ي «نمادهاي ناتمام» برتراند راسل است. راسل عبارت‌هايي مثل «پادشاه کنوني فرانسه کچل است» را نمادي ناتمام مي‌دانست. چرا که بي‌معني‌اند [فرانسه پادشاه ندارد] اما در عين حال از معنايي حکايت مي‌کنند.
کانت بر اين باور است که اين امر ناشي از لذت بردن از «غايت‌مندي بدونِ غايت»ي است که ابژه‌هاي زيباشناسانه به نمايش مي‌گذارند: ظاهراً در پسِ آن‌ها غايت‌، عملکرد و طراحي‌ وجود دارد، درحالي‎که اصلاً اين طور نيست. به‎عنوان مثال، شکل و الگوهاي رسوبي گرند کنيون، علي‌رغم اين واقعيت که نتيجه‌ي فرآيندهاي تصادفي طبيعي‌اند، جوري به‌نظرمي‌رسند که گويي با دقت طراحي شده‌اند و شهود ما بر اين اساس به آن‌ها واکنش نشان مي‌دهد.
falsafidan.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي