جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4456- تاریخ : 1398/04/15 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (شنبه)

 قضاوت ديگران و تاثير آنها بر احساسات ما 

قبل از آنکه متن را کامل مطالعه کنيم قدري بر اين دو پرسش‌ تأمل کنيم:
1. آيا شما مسئوليت احساسات خود را قبول مي‌کنيد؟
2. آيا ديگران مي‌توانند علت جريان يافتن احساسات خوب و بد در ما باشند؟
اپيکتتوس معتقد است مردم نه بر اثر وقايعي که برايشان اتفاق مي‌افتد، بلکه با نوع نگاه‌شان به آن وقايع مضطرب مي‌شوند.
مارشال روزنبرگ در کتاب ارتباط بدون خشونت آورده است: آنچه ديگران انجام مي‌دهند، ممکن است تحريک کننده باشد، اما علت احساسات ما نيست.
هنگامي که کسي به ما يک پيام منفي، چه کلامي و چه غيرکلامي مي‌دهد، ما چهار گزينه براي دريافت آن داريم:
يکي آنکه پس از شنيدن انتقاد و سرزنش، آن‌را درست بدانيم. مثلا شخصي عصباني است و مي‌گويد «تو خودخواه‌ترين آدمي هستي که من ديده‌ام!»
با انتخاب گزينه سرزنش خود، عکس‌العمل احتمالي ما اين است: «واي، من بايد بيشتر حساس باشم!»
قبول قضاوت ديگري و سرزنش خود عزت نفس ما را کم مي‌کند و به سمت احساس گناه، سرزنش و افسردگي سوق مي‌دهد.
گزينه‌ دوم اين است که گوينده را سرزنش کنيم. مثلا در جواب «تو خودخواه‌ترين آدمي هستي که من ديده‌ام!» ممکن است اعتراض کنيم که «تو حق نداري چنين چيزي بگويي! من هميشه نيازهاي تو را نظر گرفته‌ام. خودخواه واقعي خود تو هستي.»
اگر با دريافت چنين پيامي گوينده را سرزنش کنيم احتمالا احساس خشم مي‌کنيم.
گزينه‌ سوم ما هنگام دريافت پيام منفي مي‌تواند تابانيدن نور آگاهي بر احساسات و نيازهاي‌مان باشد. در اين صورت پاسخ چنين خواهد بود: «وقتي مي‌شنوم که تو مي‌گويي من خودخواه‌ترين آدمي هستم که تو ديده‌اي، آزرده مي‌شوم، براي اينکه نياز دارم تلاشم براي در نظر گرفتن اولويت‌هاي تو مورد توجه‌ات قرار گيرد.» با تمرکز بر نياز و احساسات‌مان آگاه مي‌شويم که احساس رنج فعلي ما از نياز براي تشخيص تلاش‌هاي قبلي ما نشات گرفته است.
گزينه‌ چهارم براي دريافت يک پيام منفي اين است که نور آگاهي را بر احساسات و نيازهاي فرد ديگر، آنچنان که در حال حاضر بيان مي‌کند، بتابانيم. مثلا ممکن است ما بپرسيم: «آيا تو رنجيده‌اي چون نياز داري به اولويت‌هايت توجه بيشتري شود؟»
ما به جاي آنکه ديگران را مسئول احساس‌هاي خود بدانيم و آنها را سرزنش کنيم با اذعان نيازها، اميال، انتظارات، ارزش‌ها، و افکارمان؛ خود را مسئول هر احساسي در خود مي‌دانيم.
ارتباط بدون خشونت، زبان زندگي / مارشال روزنبرگ


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي