جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4454- تاریخ : 1398/03/13 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (دوشنبه)

 مشکل فلسفه با هوش مصنوعي! 

آيا هوش مصنوعي باعث ابله شدن انسان مي‌شود؟ جاروبرقي و ماشين لباس‌شويي و ساير اختراع‌هايي که به انسان در کارهاي روزمره کمک مي‌کنند، باعث کم شدن تحرک بدني و تنبل شدن انسان‌هاي معاصر شده‌اند. ما – آدم‌هاي دوران تکنولوژي‌ها – بيشتر از هميشه‌ي تاريخ از مشکل اضافه‌وزن رنج مي‌بريم. آيا علاوه بر چاق شدن، به لطف هوش مصنوعي ابله هم شده‌ايم؟
در برخي موارد، هوش مصنوعي مي‌تواند در راستاي بهبود رويکرد به ما ياري برساند. اما در موارد ديگر مي‌تواند نگرش ما نسبت به مسائل مهم را تقليل دهد يا تضعيف کند. حتي ممکن است نحوه‌ي انديشيدن ما درباره‌ي ارزش‌ها را از مسير درست منحرف کند.
آيا روبات‌ها مي‌توانند تصميم‌هاي اخلاقي بگيرند؟ اگر منظورمان از اخلاق، دستورالعمل‌هاي صوري اخلاق کانتي يا فرمول‌بندي رياضياتي اخلاق دکارتي يا شاکله‌ي هندسي اخلاق اسپينوزايي باشد شايد. اما اگر اخلاق را چيزي انساني‌تر بدانيم مي‌توانيم همچنان به روبات‌هاي اخلاقي مشکوک باشيم. يک تصميم اخلاقي ممکن است فارغ از تمام صورت‌بندي‌هاي ممکن، صرفا مربوط يک انسان خاص در يک شرايط خاص باشد.
ما به چيزي بيش از راست و ريس کردن اوضاع نيازمنديم. حتي اگر با استفاده از يک ماشين به پاسخ دقيق‌تري برسيم، هنوز هم دلايل ديگري براي بها دادن به مشارکت متفاوت انسان‌ها به عنوان هيئت منصفه در اختيار داريم. تاريخ چگونگي جنگيدن براي اصلاحات قانوني و حقوق فردي و ارزشِ مورد قضاوت قرار گرفتن توسط «هئيت منصفه‌اي متشکل از همتايان خودِ فرد» را درنظربگيريد. شايد بخواهيم اين وظيفه را به يک هوش مصنوعي محول کنيم، اما شايد هم نه.
falsafidan.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي