جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4424- تاریخ : 1397/12/23 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (پنجشنبه)

 گفت‌وگو با شهريار عباسي؛
 ادبيات داستاني، بدون مردان؟! 

شهريار عباسي از نگراني‌ براي کمرنگ شدن حضور مردان جوان در زمينه داستان ايراني مي‌گويد که به اعتقاد او از وضعيت نامناسب حوزه نشر آثار داستاني ناشي مي‌شود.
اين نويسنده در گفت‌وگو با ايسنا، درباره وضعيت کارگاه‌ها و آموزش ادبيات داستاني در سال 97، اظهار کرد: من در سال‌هاي اخير کارگاه‌هاي متنوعي داشته‌ام. آن‌چه در چند سال اخير مشاهده کرده‌ام اين بوده است که غالب يا حتي تمام کساني که در کارگاه‌ها شرکت مي‌کنند خانم‌ها هستند.
در يک کارگاه حدوداً پانزده‌نفره يک يا دو نفر آقا و بقيه خانم هستند و گاهي هم اصلاً آقا در کارگاه نيست. اين مسئله از اين جهت خوشحال‌کننده است که خانم‌ها وقت مي‌گذارند و از ادبيات استقبال مي‌کنند و در اين عرصه تلاش مي‌کنند.
او افزود: اما از يک طرف هم در جامعه ادبيات داستاني داريم مردان جوان را از دست مي‌دهيم و اين در درازمدت نتيجه‌اش مشخص مي‌شود. وقتي ميل به انتشار آثار داستاني کمتر است و چرخه عادي آن هم امسال دچار مشکل بوده، ميل به استقبال از آن کمتر مي‌شود و داستان‌نويسي به يک شغل لوکس براي يک عده خاص تبديل مي‌شود و در نتيجه آن درخششي را که در آينده انتظار داريم نخواهيم ديد.
عباسي سپس با اشاره به تأثير مشکلات نشر گفت: من از اين بابت نگران هستم؛ چون اگر بناست ما نويسندگان حرفه‌اي داشته باشيم، جوانان بيايند آموزش ببينند، تلاش کنند، زحمت بکشند و در عرصه ادبيات داستاني فعاليت کنند، بايد زندگي‌شان يا دست‌کم بخشي از آن از اين طريق تأمين شود، از طريق روش‌هاي مرتبط؛ مثلاً در يک انتشارات فعاليت کنند يا خودشان به آموزش بپردازند تا زندگي‌شان بچرخد. اما حالا چنين چيزي وجود ندارد. چون نه ناشري کسي را استخدام مي‌کند و نه کتاب‌فروشي تازه و خصوصي تأسيس مي‌شود. همه اين‌ها باعث مي‌شود که داستان‌نويسي در جوانان کم شود، بخصوص در پسران. آن‌ها ترجيح مي‌دهند در کار ديگري وقت بگذارند.
نويسنده رمان «بازيگوش» با بيان اين‌که وضعيت ادبيات داستاني امسال به نسبت سال‌هاي قبل، تغيير چنداني نداشته است، اظهار کرد: با توجه به وضع اقتصادي کشور در نيمه دوم سال و وضعيت کاغذ، مشکلاتي به وجود آمد و از حجم انتشار آثار کم کردند. اولين تأثير آن هم بر روي ادبيات داستاني و آثار تأليفي داخلي است. آثار آموزشي يا دانشگاهي در هر شرايطي کارشان را ادامه مي‌دهند؛ آثار ترجمه هم بنا به دلايلي که پيچيده است، کمتر آسيب مي‌بينند.
اما وقتي مشکلاتي از قبيل گراني کاغذ به‌وجود مي‌آيد که نشر را دچار مشکل مي‌کند، داستان ايراني قرباني مي‌شود. تا آن‌جايي که اطلاع دارم ناشران ادبيات داستاني خصوصاً در نيمه دوم امسال، آثار را خيلي کم پذيرش کردند. نتيجه اين مسئله در سال آينده بيشتر نمايان خواهد شد و اين چشم‌انداز خوبي براي نشر ادبيات داستاني داخلي نيست.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون