جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4374- تاریخ : 1397/10/22 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(شنبه)

 محتاط يا شجاع بودن؛ کدام روش شماست؟ 

تصميم‌گيري، هر آن‌چه را که انجام مي‌دهيد، تحت تا ثير قرار مي‌دهد.از لحظه‌اي که بيدار مي‌شويد، مدام مشغول تصميم‌گيري هستيد. همه‌چيز، از اين‌که چه لباسي مي‌پوشيد و چه ساعتي منزل را به سمت محل کارتان ترک مي‌کنيد نياز به تصميم‌گيري دارد، اما در تصميمات کوچک و تقريبا در همه‌ تصميمات، ذاتا عنصر ريسک هم وجود دارد.براي اخذ بهترين تصميمات ممکن، بايد رويکرد خود نسبت به فرايند تصميم‌گيري را بدانيد. در هر تصميم، عناصر ناشناخته‌اي وجود دارند که کنترلي روي آن‌ها نداريد. هنگامي که تصميم مي‌گيريد، به‌صورت خودآگاه يا ناخودآگاه، اين ناشناخته‌ها و نتايج بالقوه‌ هر راه‌حل را ارزيابي مي‌کنيد.با اين حال نتايج نهايي و ريسک‌هاي موجود نسبي هستند و به‌شدت تحت تا ثير ادارک و گرايش شما به ريسک قرار دارند.بعضي‌ها ذاتا ريسک‌پذيرتر هستند. همه‌ ما آدم‌هايي را مي‌شناسيم که با ريسک‌هاي بزرگ به موفقيت رسيده‌اند. به‌عنوان مثال ورزشکاراني که در مناطق ممنوعه و پرخطر اسکي مي‌کنند، معمولا ريسک‌پذيرتر از بقيه هستند؛ سرمايه‌گذاراني که در بازارهاي جديد و روي فناوري‌هاي نوظهور سرمايه‌گذاري مي‌کنند نيز جزءِ همين دسته از افراد هستند. براي آن‌ها، هيجان و پاداش‌هاي بالقوه، ريسک را ارزشمند مي‌کند.اما اين افراد نيز پيش از آن‌که به چنين فعاليت‌هايي بپردازند، ابتدا تصميم به انجام آن‌ها گرفته‌اند. پس اين موضوع نشان مي‌دهد که ريسک‌پذيريِ شما روي تصميم‌گيري‌تان تا ثير مي‌گذارد. ريسک‌پذير بودن شما به اين معناست که شما مي‌خواهيد گزينه‌هايي با ريسک بالاتر را مورد توجه قرار دهيد و به استقبال آن‌ها برويد. در مقابل، کساني که به ثبات و کنترل بيشتري روي امور مختلف نياز دارند، تمايل دارند تا گزينه‌هاي به مراتب کم‌ريسک‌تري را انتخاب کنند.
درک ميزان ريسک‌پذيري
براي تصميم‌گيري، ابتدا بايد نگرش خود را نسبت به ريسک بشناسيد. ريسک‌گريز هستيد يا ريسک‌پذير؟ شايد هم بستگي به موقعيت‌تان داشته باشد. ميزان ريسکي که شما در تصميمات‌تان مي‌پذيريد، با ريسک‌پذيري‌تان ارتباط مستقيم دارد. بعضي‌ از افراد ذاتا محتاط‌تر هستند. پس آن‌چه از نظر يک تصميم‌گيرنده‌ محتاط، ريسک بالا فرض مي‌شود، ممکن است از نظر يک تصميم‌گيرنده‌ «شجاع» ريسک پايين‌ به‌نظر بيايد.اين موضوع بسيار مهم است، چرا که اگر بخواهيم به پتانسيل کامل خود دست يابيم، بايد در زندگي ريسک کنيم و کاملا منطقي است که سعي کنيم تا مسيري مياني را مابين احتياط خفه‌کننده و خوش‌بيني بي‌پروا بيابيم. تواناييِ يافتن اين مسير مياني، يعني توانايي ريسک هوشمندانه که در بسياري از موقعيت‌هاي مربوط به کسب‌وکار، مزيت بزرگي محسوب مي‌شود.
شناسايي نوع شخصيت شما راه خوبي براي پيش‌بيني ميزان ريسک‌پذيري‌تان است. افراد در مبحث ريسک‌پذيري به سه گروه تقسيم مي‌شوند. بعضي‌ها ريسک‌پذير تمام عيار هستند. آن‌ها نه تنها با حس خطرپذيري به‌خوبي رشد مي‌کنند و توسعه مي‌يابند، بلکه فعالانه به دنبال اين نوع هيجان نيز هستند. آن‌ها بر حسب نوعخصيت، امتيازات بالايي در زمينه‌ برون‌گرايي و گشودگي، و امتيازات پاييني در توافق‌پذيري، واکنش روان‌رنجوري طبيعي و خودآگاهي دارند. اين افراد دوست دارند تا از زندگي و همهمه‌ ناشناختگي و خطر، لذت ببرند و زياد نگران اين موضوع که ديگران درباره‌ آن‌ها چه فکري مي‌کنند، نيستند.کساني که امتيازات شخصيتي متضادي دارند (يعني درون‌گراياني با گشودگي کمتر و توافق‌پذيري، واکنش روان‌رنجوري طبيعي و خودآگاهي بيشتر دارند)، عموما ريسک‌گريز هستند.گروه سوم، کساني هستند که ريسک‌پذيري‌شان بستگي به موقعيت دارد. اين افراد معمولا در بيشترِ پنج بُعد بزرگ شخصيتي «Big Five»، امتيازات متوسطي دارند. رويکرد آن‌ها نسبت به ريسک، در اين شش حيطه‌ اصلي، متفاوت است:
-سلامتي
-امنيت شخصي
-اجتماعي
-تفريحي
-حرفه‌اي
-امور مالي شخصي
ريسک‌پذيري و تصميم‌گيري
وقتي کاملا متوجه رويکرد خود نسبت به ريسک در تصميم‌گيري شديد، مي‌توانيد به اين موضوع فکر کنيد که ظرفيت ذاتيِ ريسک‌پذيري‌تان چه تاثيري بر تصميمات‌تان مي‌گذارد. اگر ذاتا تصميم‌گيرنده‌ «شجاعي» هستيد، شايد بخواهيد ميزان تجزيه‌وتحليلي را که انجام مي‌دهيد افزايش دهيد تا از ريسک‌هاي بي‌جا اجتناب کنيد. از سوي ديگر، اگر تصميم‌گيرنده‌ «محتاطي» هستيد، شايد لازم باشد تا اين غل و زنجيري را که باعث ايجاد محدوديت‌ها و عقب ماندن شما شده‌ است، بشکنيد.وقتي مجبوريد بين دو يا چند گزينه تصميم‌گيري کنيد، اين‌گونه از درک خود نسبت به ريسک‌پذيري استفاده کنيد:
گام اول: ميزان ريسک هر يک از گزينه‌ها را تحليل کنيد
اول از همه، بايد خطرات موجود در هر گزينه را شناسايي کنيد، اين‌که احتمال وقوع‌شان چه‌قدر است و چه تاثير بالقوه‌اي به همراه خواهند داشت. يکي از ابزارهاي مهم براي اين کار، تحليل ريسک است.توصيه:
اگر دامنه‌ اين تصميم بسيار گسترده است، حتما بايد تحليل ريسک جامعي انجام دهيد، در غير اين صورت، احتمال اشتباه بودنِ گزينه‌ انتخابي‌تان بسيار بالا خواهد بود، مثلا ممکن است شرکت ورشکسته شود يا شخصي آسيبي جدي ببيند.پس از اينکه ريسک هر گزينه را محاسبه کرديد و روش مديريت هر يک را درک کرديد، آن‌ها را بر اساس ميزان ريسک‌شان رتبه‌بندي کنيد و در نهايت تصميم بگيريد که کدام گزينه را ترجيح مي‌دهيد.گام دوم: ريسک‌پذيري خود را با ريسک گزينه‌ انتخابي مقايسه کنيد
اگر ذاتا تصميم‌گيرنده‌ «شجاعي» هستيد که از ريسک کردن لذت مي‌بريد و گزينه‌اي با ريسک بالا را هم انتخاب کرده‌ايد، به عقب برگرديد و ببينيد که آيا انتخاب‌تان تحت تاثير هيجاني بوده است که اين ريسک به همراه دارد يا خير. اگر چه گزينه‌اي با ريسک بالا براي شما بسيار جذاب است، اما آيا بهترين انتخاب هم هست؟ يا فقط به دنبال چيزي هستيد که آدرنالين خون‌تان را افزايش دهد؟به همين ترتيب، اگر تمايل‌تان به سمت ريسک‌گريزي است و گزينه‌اي با حداقل ريسک را انتخاب کرده‌ايد، بررسي کنيد که احتياط ذاتي شما، در مسير ارزيابي بي‌طرفانه‌تان از گزينه‌هاي موجود قرار نگرفته باشد.
chetor.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون