جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4359- تاریخ : 1397/10/04 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(سه شنبه)

 «دي ماه» در اساطير ايران 

دي به معني آفريدگار است و صفتي است براي اهورامزدا. دهمين ماه سال و نام روزهاي هشتم، پانزدهم و بيست‌وسوم هر ماه به نام آفريدگار دادار (=دثوشو= دي) ناميده شده است. دي در اوستا «دَتهوش» يا «دَذوَه» به معني آفريدگار و دادار، و هم‌چنين نام فرشته‌اي است که تدبير امور و مصالح دي‌ماه و دي‌روزها، متعلق به اوست.
هرمزد خداي، آن چهار دَي را اندر ماه‌ها به همانندي نام خويش نهاد و خود نشيند بدان روشني بيکران و آفريدگان مينو و گيتي را پايد. در پايان جهان، موجودي اهريمني به نام ملکوس پيدا مي‌آيد که جهان را دچار بارش باراني سيل‌آسا مي‌گرداند که سالها طول مي‌کشد و باعث نابودي موجودات مي‌گردد. «سال چهارم، ماه خرداد، روزدي به مهر (پانزدهم) برف آغاز شود و تاماه دي، روز دي به مهر، هيچ زمان بازنايستد.
وجود چهار روز با نام (دي= پروردگار) در هر ماه با فاصله هاي هفت/هشت روزه، چيزي شبيه گاهشمار هفتگي پديد آورده است که اگر چه در تقويم باستاني ايران رسميت نداشت، ولي طرح و شيوه آن شناخته شده بود. هم‌چنان که بعدها در اسلام، روزهاي جمعه نيز به اعمال عبادي اختصاص يافته و به‌نوعي روز خداست.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون
آگهي