جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4343- تاریخ : 1397/09/15 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(پنجشنبه)

 دل گويه 

آرامش در پذيرش بي‌ثباتي است!
ما آدم‎ها به جاي آن‎که زندگي کنيم و باشيم، فقط در حال جمع کردن و «داشتن» هستيم.
ما به پديده‎ها به چشم مايملک نگاه مي‎کنيم و به آن‎ها چنگ مي‎زنيم تا پيش خودمان نگه داريم‎شان.
ما به جاي آن‎که دنبال دانستن باشيم، دنبال جمع کردن اطلاعات هستيم، به جاي آن‎که از پول لذت ببريم، دنبال ذخيره کردن براي آينده هستيم، به جاي آن‎که به بچه هاي‎مان فرصت حضور و زندگي کردن بدهيم، سعي مي کنيم مثل يک دارايي آن‎ها را داشته باشيم، تا آن‎طور که ما مي‎خواهيم زندگي کنند و به آن‎چه ما باور داريم، ايمان بياورند.
به جاي آن‎که از لحظه‎اي در آن هستيم لذت ببريم، سعي مي‎کنيم با عکس گرفتن، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنيم و... شايد يک نتيجه اين تمايل ما به داشتن و نگه داشتن، اين باشد که مرتب دنبال ثبات مي‎گرديم. مي‎خواهيم همه‎چيز را در بهترين حالت آن حفظ کنيم، دوست داريم هميشه جوان بمانيم و سالم، دوست داريم وسايلي که به ما مربوط است، نو و سالم باقي بمانند.در همه اينها ما دنبال «ثبات» و «قرار» هستيم و از اين بابت متحمل اضطراب و رنج مي‎شويم، نگراني اين‎که ثبات در مسايلي که به ما مربوط است، از بين برود.در حالي‌که در دنيا هيچ‌چيز ثبات و قرار ندارد، هيچ‌چيزي «همان‌طوري که هست باقي نمي‌ماند». و اين قانوني است که ما مدام آن را از ياد مي‌بريم.
اگر جرات داشته باشيم اين قانون را بپذيريم که دنيا بي‌ثبات است و هيچ‌چيز پايدار نيست، به آرامش بزرگي مي‌رسيم.
داشتن يا بودن/ اريک فروم


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون