جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4299- تاریخ : 1397/07/19 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (پنجشنبه)

 دل گويه 

تجربه رنج و صميميت
اين‌که ما چه‌قدر در رنج‌هاي ديگران شريک مي‌شويم، بستگي به عمق و صميميت رابطه ما دارد. از اين گذشته بسيار مرتبط است به اين‌که ما چه‌قدر مي‌توانيم آدم‌ها را از صميم قلب دوست داشته باشيم.
اگر از آن دسته افرادي باشيم که در رنج ديگران تمام قد درگير مي‌شويم و تجربه درد ديگري، تبديل مي‌شود به تجربه درد ما، اگر در اوج لحظات درد ديگري، مرزهاي بين خود و او را درمي‌نورديم و ذره ذره همراه با او درد مي‌کشيم، بايد بدانيم که گاهي «تماشاي رنج» از «تحمل رنج»، سنگين‌تر است.
گاهي آن‌کس که درد ديگري را تماشا مي‌کند، آسيب بيشتري مي‌بيند تا خود آن «ديگري».
زيرا او که به «بازيگري رنج» برگزيده شده، تنها لازم است رنج را تاب بياورد. اما ما که به «تماشاي رنج» ايستاده‌ايم، دردي مضاعف داريم: چرا در برابر رنج آن‌که دوستش مي‌داريم، اين چنين بي‌رحمانه عاجزيم؟
مهم است بدانيم که گاهي تحمل واقعه براي آن‌که در ميانه ميدان است، بر خلاف تصور ما آسان‌تر است تا آن‌کس که بيرون از گود، به تماشا نشسته است.
هستي به آن‌کس که درد مي‌کشد، در تحمل رنج ياري مي‌رساند، اين همان بخشي است که از ديدگان تماشاگران رنج مغفول مي‌ماند و اندک اندک بار بازيگر ميدان رنج سبک‌تر مي‌شود اما بار تماشاگر ميدان هم‌چنان وزن خود را حفظ مي‌کند. مهم است از ياد نبريم که هستي ما را از پيش براي آن‌چه بر سرمان مي‌بارد، آماده ساخته است.
مهم است چنان به تماشاي رنج ديگري خيره نمانيم که يکسره از بازيگري در ميدان زندگي خود غافل شويم.
هشت بهشت


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون