جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4207- تاریخ : 1397/03/29 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (سه شنبه)

 ميز خبر 

در نشست «خنياگران سرزمين مادري» عنوان شد؛
موسيقي نواحي از فضاي اصلي دور شده است
نشست رسانه‌اي «خنياگران سرزمين مادري» با حضور هوشنگ جاويد (پژوهشگر موسيقي نواحي و آييني ايران) ايوب سعدي (نوازنده دوتار از خطه خراسان) و محسن سليماني مدير فرهنگي هنري منطقه 3 در فرهنگسراي ارسباران برگزار شد.
سليماني در ابتداي اين نشست گفت: موسيقي بخشي از فرهنگ هست که با جامعه تنيده شده و براي شناختن عميق آن نيازمند برگزاري نشست‌هاي مختلف هستيم.
وي ادامه داد: در فرهنگسراي ارسباران از سال‌هاي گذشته فعاليت‌هاي بسياري در زمينه موسيقي داشتيم که «خنياگران سرزمين مادري» از سال 95 آغاز شده است و سعي کرديم هر فصل را موسيقي محلي يک ناحيه خاص اختصاص دهيم.
فرهنگسراي ارسباران با اشاره به برپايي «خنياگران سرزمين مادري؛ موسيقي آييني و نواحي خراسان» اظهار داشت: در اين مراسم که عصر پنجشنبه 31 خرداد برگزار مي‌شود، استاد عثمان محمدپرست پيشکسوت دوتار خراسان تجليل خواهد شد. البته ايشان اندکي کسالت دارند، اما تلاشمان را کرده‌ايم که حضور استاد در تهران و اين برنامه محقق شود.
اجراي موسيقي شرق خراسان با حضور عزيز تنها، ياسمين تنها و عبدالله اميني و همچنين اجراي موسيقي شمال خراسان با حضور ايوب سعيدي، اميد صابري و مهدي قيطاسي از ديگر برنامه‌هاي اين مراسم است که سليماني به آن‌ها اشاره کرد.
وي در پايان سخنان خود خاطرنشان کرد: موسيقي فقط يک عامل انساني نيست بلکه يک عامل سازنده است و توانمندي‌هاي دروني است که مي‌تواند ادراک موسيقي و رفتارهاي فرهنگي را متحول کند.
جاويد در ادامه اين نشست به بيان توضيحاتي پيرامون موسيقي خراسان و پيشينه آن پرداخت و گفت: ايران سرزمين خنيا و خنياگران است. سال 1391 بود که با طرح «خنياگران انقلاب اسلامي» اين واژه را به ميان رسانه‌ها آوردم. اين واژه پيش‌تر مستعمل بود اما کمي به فراموشي سپرده شده بود.
اين پژوهشگر موسيقي در تعريف خنياگر گفت: به کسي مي‌گويند که هم خواننده باشد، هم نوازنده، هم مؤلف آهنگ و به تمام رموز کار موسيقي آشنا باشد.
وي افزود: خراسان بزرگ از ديرباز زادگاه خنياگران بوده و «باربد» يکي از آن‌هاست. اين خنياگر، موسيقي را از مرو به يکي از جنوبي‌ترين مناطق ايران آن زمان يعني مدائن و دربار خسرو پرويز مي‌برد و اجازه حضور در آنجا مي‌يابد. «باربد» به معناي اجازه يافته است (کسي که اجازه حضور نزد خسروپرويز را يافت) نام اصلي آن را در تاريخ هنوز کسي نمي‌داند. وي هنگام حضور در دربار خسرو پرويز، ابتدا ستايش خدا را مي‌کند، مرتبه بعد خسرو پرويز را تمجيد مي‌کند و مرتبه سوم اجازه حضور کنار خسرو پرويز را مي‌يابد.
وي ادامه داد: پس از ظهور اسلام هم بزرگان بسياري در خراسان به موسيقي پرداخته‌اند از ابن خردادبه تا فارابي و خيام.
سعيدي در بخش ديگري از اين نشست اظهار داشت: ما به عنوان هنرمند موسيقي نواحي خيلي وقت‌ها نمي‌توانيم کارمان را به صورت رسمي انتشار دهيم، چون بازگشت مالي ندارد، بنابراين مجبور مي‌شويم در فضاي مجازي نشر دهيم، اما اين اتفاق آفت‌هايي دارد، مانند تغيير نام مقام، دستکاري رپرتوار، تقطيع موسيقي و ...
وي درباره جايگاه عمومي موسيقي نواحي گفت: انجمن موسيقي کارهاي کاملي از موسيقي نواحي دارد، اما بيشتر روي نوار است و جايي شنيده نشده است و ميان مردم شهرت ندارد. تکنوازي  حاج قربان سليماني در «شب، سکوت، کوير» شجريان بسياري از افراد را با دوتار آشنا کرد و بسياري از هنرجوياني که تا به حال خراسان هم نرفته‌اند، به اين موسيقي علاقه‌مند مي‌شوند.
اين نوازنده دوتار در ادامه، مسأله نوآوري برخي شاگردانش در حوزه موسيقي نواحي را مطرح کرد که جاويد در واکنش به آن گفت: اميدوارم پايه اصالت را خيلي جدي بگيريم. نوآوري حسابش جداست و اجازه نداريم بي‌حساب و کتاب نوآوري کنيم. متأسفانه برخي بزرگان هم موسيقي نواحي را از فضاي اصلي دور کرده و آن را ارکسترال کردند.
از آن زمان، تمام جوان‌هاي خراسان که دارند خوانندگي يا دوتار نوازي مي‌کنند بر اساس آن مي‌خوانند و از اصالت دور شده است. هر نوع نوآوري و بداهه در موسيقي نواحي و مناطق بايد با علم صورت گيرد، نه صرفاً با هدف جذب مردم.
اين پژوهشگر موسيقي نواحي و آييني ادامه داد: در حوزه نوآوري، عثمان محمدپرست يک استثناء است، چون موسيقي خودش را دارد و مي‌توانست موسيقي او ثبت شود که البته هنوز انجام نشده است.
جاويد افزود: به عنوان يک پژوهشگر موسيقي نواحي، جمع‌آوري کمک براي هنرمندان اين مناطق از طريق فضاي مجازي را درست نمي‌دانم، بلکه بايد از طرق قانوني و مسيرهاي درست مانند ادارات ارشاد از آنها حمايت کرد تا از نامشان سوءاستفاده‌ صورت نگيرد.
وي خاطرنشان کرد: دور افتادن از اصالت زماني شروع مي‌شود که هنرجو از آموزشگاه بيرون مي‌آيد و مي‌خواهد سليقه خودش را دنبال کند. «خنياگران سرزمين مادري» مي‌تواند بار ديگر توجهات را به اصالت معطوف کند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون