جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4193- تاریخ : 1397/03/07 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (دوشنبه)

 گفت‌وگو با محمد حنيف؛
 چرا نوشتن رمان تاريخي سخت است؟ 

يك نويسنده در گفت‌وگو با ايسنا درباره رمان تاريخي و نوشتن اين‌ گونه ادبي اظهار کرد: اول بايد ببينيم چه تعريفي از رمان تاريخي داريم، زيرا در تعريف رمان تاريخي اتفاق نظر وجود ندارد؛ برخي معتقدند رمان تاريخي رماني است که هدفش بيان تاريخ به صورت داستاني و آموزش تاريخ است، به همين دليل آثار زيادي را که اشاره به تاريخ دارند به عنوان رمان تاريخي مي‌پذيرند، اما برخي اين تعريف را قبول ندارند و معتقدند رمان تاريخي به اين معنا است که اتفاقات مربوط به رمان در گذشته پديدار شده باشد.
او در ادامه تعريف رمان تاريخي بيان کرد: برخي مي‌گويند رمان تاريخي رماني نيست که وقايع و موضوعاتي را که در گذشته اتفاق افتاده توصيف کند بلکه رماني است که مسير گذشته زندگي را بازسازي و به گونه‌اي ديگر ارائه مي‌کند و حس ماندگاري عظمت را در خواننده به وجود مي‌آورد. بين تعاريفي که براي رمان تاريخي وجود دارد تفاوت زيادي وجود دارد. حتي برخي از آثار با گذشت زمان، رمان تاريخي مي‌شوند.
حنيف با بيان اين‌که اولين کارهاي ادبيات داستاني ايران کاملا سياسي بوده‌اند، گفت: برخي مي‌گويند اولين کارهاي ما رمان‌هاي تاريخي‌اند درحالي که اولين رمان‌هايي که به وجود آمد کاملا سياسي بود؛ مانند «ستارگان فريب‌خورده» فتحعلي آخوندزاده، «مسالک المحسنين» عبدالرحيم طالبوف و «سياحت‌نامه ابراهيم بيک» نوشته زين‌العابدين مراغه‌اي. بعد از آن و در اواخر دوره قاجار نوشتن رمان‌هاي تاريخي شروع مي‌شود که خسروي و نثري آغازگران اين دوره هستند.
اين نويسنده و منتقد ادبي با بيان اين که «بي‌کتابي» شرفي خبوشان را رمان تاريخي نمي‌داند، خاطرنشان کرد: با اين‌که در اين کتاب شخصيت‌هاي تاريخي داريم و مثلا به لسان‌الدوله (کتاب‌دار وليعهد مظفرالدين ميزرا) و شيخ احمد تربتي (سلطان‌العلماي خراساني) پرداخته است اما اين شخصيت‌ها دستخوش تغييراتي شده‌اند. اما زماني که ميمندي‌نژاد درباره نادرشاه مي‌نويسد منظورش بيان تاريخ است. خيلي از آثار ديگر امروز مانند «طبل آتش» علي‌اصغر شيرزادي، «سال‌هاي ابري» علي‌اشرف درويشيان که به تاريخ 28 مرداد تا پيروزي انقلاب مي‌پردازد، «رازهاي سرزمين من» رضا براهني، و «طوفان ديگري در راه است» سيدمهدي شجاعي که از معدود کارهايي است که به 15 خرداد مي‌پردازد، از نگاه من تاريخي نيستند، بلکه تاريخ را دستمايه بيان ديگري قرار داده‌اند و نمي‌شود گفت اين آثار تاريخي‌اند زيرا با تعريفي موافق هستم که مي‌گويد رمان تاريخي رماني است که هدفش بيان دقيق و بدون دخل و تصرف در وقايع تاريخي باشد.محمد حنيف درباره محدوديت‌هاي نوشتن اين نوع ادبي اظهار کرد: زماني که از تاريخ مي‌خواهيم بنويسيم بايد توجه کنيم در چه دوره تاريخي به چه دوره تاريخي مي‌خواهيم بپردازيم. بدون شک اين موضوع تحت‌تأثير روح زمانه قرار مي‌گيرد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون