جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4193- تاریخ : 1397/03/07 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (دوشنبه)

 فلسفيدن هاي من  

ما چه کسي يا چه چيزي هستيم؟!
در دو دهه‌ي گذشته، علم و تکنولوژي بيش از پيش مبحث کيستيِ ما و حد کنشگري‎مان را بر ابعاد مختلف خودمان، پيچيده‎تر کرده‎اند. در واقع با تکنولوژي‎هاي جديد که به ما اين امکان را مي‎دهند تا بدن فيزيکي‎مان را تغييردهيم و توانايي‎هاي‎مان را گاهي با شيوه‎هاي ظريف و خاص افزايش دهيم، جواب‎دادن به سوالاتي چون «خود چيست» و حتي «يک خود چه چيزي است؟» بيش از پيش سخت شده است.
«جان سرل» فيلسوف خودآگاهي، سوالات بسيار جالبي درباره‎ي معناي تعامل تکنولوژي و فرديت انسان مطرح کرده است. او درباره‎ي حدود خودآگاهي و قصد خودآگاه، تامل مي‌کند و مي‌پرسد چه اتفاقي مي‌افتد اگر مغز يک فرد به تدريج با ورود تراشه‌هاي سيليکوني عوض شود؟
آزمايش فکري سرل سه امکان را در نظر مي‌گيرد:
-اول: رفتارهاي بيروني و خودآگاهي فرد ممکن است به‌کلي بدون تغيير باقي بمانند.
-دوم: رفتارهاي فرد ممکن است به همان گونه باقي بمانند، اما خودآگاهي فرد به‌تدريج محو شود.
-سوم:خودآگاهي فرد ممکن است همان‌گونه باقي بماند اما کنش‌هاي بيروني به‌تدريج متوقف شوند.
نکته‌ي اصلي که سرل بيان مي‌کند اين است که خودآگاهي يا فرديت، بايد هميشه از لحاظ مفهومي متمايز از رفتار بيروني در نظر گرفته شود. سرل معتقد است که هرگز نمي‌توانيم رفتار بيروني را بررسي کنيم و نظر قطعي درباره‌ي خودآگاهي صادر کنيم. سرل حتي نسبت دادن «قصد» به رفتار را زير سوال مي‌برد و مي‌گويد رفتارهاي بيروني لزوما از قصد نشات نمي‌گيرند و قصد خودآگاه نيز لزوما و مستقيما منجر به رفتار نمي‌شود.
***
جان راجرز سرل ( John Searle) (زاده‌ي 1932 کلرادو در آمريکا) از فيلسوفان سرشناس معاصر به‌شمار مي‌آيد. جان سرل دکتراي خود را از دانشگاه آکسفورد دريافت کرده و هم اکنون استاد دانشگاه برکلي است. تخصص وي در فلسفه‎ي زبان و فلسفه‎ي ذهن و موضوعات خودآگاهي است.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون