جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4184- تاریخ : 1397/02/27 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران ( پنجشنبه)

 در پيچ و خم هاي زندگي 

زينب رمضاني
پيچ و خم اول:
زندگي را در نگاهي انتزاعي، مانند يک راه نسبتاً مستقيم مي‌بينم که در اکثر اوقات با اطمينان از آن‌چه که هستيم و آن‌چه که مي‌خواهيم باشيم، در حال پيمودن آن هستيم.چيزهايي که آموخته‌ايم و تجاربي که پشت سر گذاشته‌ايم، همه به ما کمک مي‌کنند تا اين راه را کم‌وبيش، با اطمينان و بدون چالش عجيبي بپيماييم.اما گاه لحظاتي در زندگي پيش مي‌آيد که گويي در ميانه‌ي اين مسير؛ گردنه‌اي عجيب و پيچ‌درپيچ، بر سر راه‌مان قرار مي‌گيرد.گردنه‌اي که هيچ، انتظارش را نداشتيم.در آن‌زمان است که حس مي‌کنيم تمام تجارب‌مان، تمام دانسته‌هاي‌مان و تمامي آموخته‌هاي‌مان، تمام آن‌چه که دوست داريم باشيم و تمام آن‌چه که دوست‌داريم نباشيم؛ در پيچ‌و‌خم اين گردنه، ما را به چالش‌هاي عجيب و نفس‌گيري کشانده‌اند.و اگر مراقب نباشيم و در کشاکش اين مبارزه، مغلوب پيچ‌هاي غيرمنتظره‌ي اين گردنه شويم، شايد حتي راه‌مان را نيز گم کنيم.و آن‌گاه، به‌ناچار، در راه جديدي گام برمي‌داريم که آن نيست و آن نبوده که ما مي‌خواستيم.
*****
پيچ و خم دوم:
گاه، در مسير روشن و آفتابي يک دوستي، يک رابطه، يک آشنايي؛ ناگاه پيچ‌وخم‌هايي، انسان را تنها و ناباورانه، در مسيري سرد و پر از مه قرار مي‌دهند.که در آن، نه هيچ مي‌توان ديد و نه هيچ مي‌توان شنيد و نه هيچ مي‌توان گفت و نه هيچ مي‌توان حس کرد.آن‌هايي که اين پيچ‌وخم‌ها را تجربه کرده‌اند، مي‌گويند پيمودن اين مسيرِ پيچ‌درپيچ و پر از مه، چندان آسان نيست.و آدم گاهي، در ميانه‌ي اين راه، سخت دلش مي‌گيرد و از رفتن باز مي‌ماند.شايد در اين لحظات، بايد يادمان نرود و به ياد آوريم که زندگي، نمي‌تواند هميشه همان مسير مستقيم و روشن و بي‌پيچ‌وخم باشد.شايد بايد بدانيم که بدون اين پيچ‌و‌خم‌ها؛ زندگي، اصلاً زندگي نيست.و شايد بهتر باشد تا به‌جاي دلگير شدن از اين پيچ‌و خم‌هاي پر از مه، عبور از آن‌ها را بياموزيم و بکوشيم تا راه خود را گم نکنيم.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون