جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4144- تاریخ : 1396/12/23 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (چهارشنبه)

 يادداشت 

چيزهايي هم هست که نمي دانيم تو چراغ خود برافروز!

آذر فخري
البته که هر تاريکي بايد روشن شود؛ هم تاريکي‌هاي درون و هم تاريکي‌هاي برون. هم آن تاريکي‌هايي که در ذهن‌مان مي‌چرخند و هم آن تاريکي‌هايي که پيرامون‌مان را فرا گرفته‌اند. ما مدام بايد در حال روشن‌کردن چراغ‌هاي درون و بيرون‌مان باشيم، چون اين چراغ‌ها مدام خاموش مي‌شوند و به مراقبت نياز دارند. مثل آن فانوس‌بان شازده کوچولو در سياره‌اي که فقط يک فانوس داشت.
اما تمام ماجرا اين نيست. اگر قرار است من چراغي روشن‌کنم، اين تنها چراغ من و پيرامون نيست. من مسئول چراغ‌هاي ديگران هم هستم. به‌خصوص زماني‌که تواني براي روشن‌کردن چراغ‌هاي خودم ندارم . ناچارم در زير نور چراغ‌هاي ديگر به راهم ادامه بدهم و از سنگلاخ‌ها بگذرم. و اين يعني ما هم به چراغ‌هاي خود نيازمنديم و هم به چراغ‌هاي ديگران و در اين نورافشاني است که مي‌توانيم بدن و تنه زدن، له کردن و زيرپا گذاشتن و زيرپا ماندن، مسير خود را ادامه بدهيم.
فکر مي‌کنم مهم‌ترين کار همين باشد که مراقب چراغ‌هاي خود و ديگران باشيم. اما البته نمي‌شود به کساني که تاريکي را دوست‌تر دارند، فشار آورد. به هر حال هر کسي روشي براي پيدا کردن خود دارد؛ يکي در نور مطلق ، يکي با کمي سوسو و يکي هم در تاريکي خود را باز مي‌يابد.
مهم بازيافتن است. مهم ديدن و شناختن است. و چه بهتر اگر اين شناخت در روشنايي باشد که خود آن را شعله‌ور کرده‌ايم و برايش از جان و عمر و خود مايه گذاشته‌ايم. چراغ‌هاي ما اگر چه مال مايند و به مراقبت‌هاي شبانه‌روزي ما نيازمندند اما گاهي بايد حواس‌مان به چراغ‌هاي ديگران هم باشند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون