جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4095- تاریخ : 1396/10/23 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (شنبه)

 خبر اد‌‌‌‌‌بي 

داريوش احمدي

چرا آثار ترجمه براي ايراني‌ها جذاب‌تر است؟

اين نويسنده که با مجموعه داستان «خانه کوچک ما» برگزيده جايزه «داستان شيراز» شده‌ و در جايزه «جلال آل احمد» هم از او تجليل شده است، در گفت‌وگو با ايسنا درباره استقبال مخاطبان ايراني از آثار ترجمه به نسبت آثار تاليفي اظهار کرد: همان‌طور که مي‌دانيد عمر داستان‌نويسي ما، نسبت به داستان‌نويسي غرب خيلي کمتر است، چيزي حدود صد سال. هر چند آثار شاخصي در طول اين صد سال، در داستان‌نويسي ايران به وجود آمده است اما هنوز به خاطر ترجمه نشدن آثار بسياري از نويسندگان مطرح ما، خود به خود شکافي را در اذهان به وجود مي‌آورد که انگار از آن‌ها خيلي عقب‌تر هستيم.

هرچند ما بايد تلاش کنيم تا داستان‌نويسي خودمان را جهاني کنيم. بيشتر آثاري که از داستان‌نويسان اروپا و يا آمريکا، حالا چه پست‌مدرن‌ها و چه آثار کلاسيک ترجمه مي‌شوند، از فيلترهاي جهاني عبور کرده‌اند و برخي را هم با تبليغات به بازار ادبي ما تحميل کرده‌اند.

اما من فکر مي‌کنم مخاطب ايراني به دنبال کشفِ معناي جهاني متفاوت‌تر از جهان داستاني سرزمين خودش است. او به دنبال نگاه و ذهنيتي ديگر است و به خاطر همين آثار ترجمه برايش جذابيت بيشتري دارد.

او افزود: فکر مي‌کنم يکي ديگر از دلايل استقبال از آثار ترجمه‌شده، نگاه متفاوت برخي از نويسندگان غرب، به جهان پيرامون خودشان باشد.

بسياري از خوانندگان جدي ادبيات و داستان‌نويسي مي‌دانند که نويسندگان شاخص آمريکاي لاتين سال‌هاي سال توانستند بر داستان‌نويسي جهان حکومت کنند. خوشبختانه، بسياري از داستان‌نويسان ايراني، آن‌هايي که به سن پختگي رسيده‌اند، با توجه به تجارب و پيشينه داستان‌نويسي غرب، توانستند دنياي خاص خودشان را به وجود بياورند و حتي راهگشاي بسياري از نويسندگان جوان باشند.

احمدي درباره نقش رسانه‌ها بر استقبال مخاطبان ايراني از آثار ترجمه نيز گفت: نقش رسانه‌ها هم بي‌تاثير نيست. اما همين رسانه‌ها گاهي يک رمان يا داستان غربي ترجمه‌شده را آن‌چنان بزرگ مي‌کنند که حتي از کار نويسندگان درجه چندم ما هم پايين‌تراست.

او همچنين درباره وضعيت جايزه‌هاي ادبي بيان کرد: جوايز ادبي هميشه در بهترين وضعيت سلامت هم که باشند، از نظر برخي‌ها بودار است که چرا کتاب مورد علاقه‌شان برنده نشده است.

به قول يکي از دوستان نويسنده که قبلاً هم داور جوايز بوده، هميشه از بين اين همه نويسنده، فقط يک نفر و يا دو نفر راضي و خوشحال به خانه برمي‌گردند. اما به هر حال، جوايز، هم مي‌تواند مخاطب را جذب کند و هم مي‌تواند او را به شدت ناراضي و سرخورده کند.

اين داستان‌نويس خاطرنشان کرد: به نظر من جوايز به قول استاد ابوتراب خسروي، «فقط مي‌تواند يک خسته نباشي به نويسنده باشد» به خاطر سال‌ها قلم‌فرسايي که عصاره روح و جسم اوست. جوايز دولتي و خصوصي جذابيت‌هاي خاص خودشان را دارند. اما بستگي به اين دارد که روشنفکران ادبي و طيف کتاب‌خوان با چه ديدگاهي به آن‌ها نگاه کنند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون