جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4064- تاریخ : 1396/09/14 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(سه شنبه)

 سودابه فرضي‌پور:
 نوشتن رمان نوجوان لذتبخش‌تر از اثر بزرگسال است 

به گزارش ايبنا دومين جلسه از سلسله نشست هاي آشنايي با نويسندگان در مدرسه علم و ايمان برگزار شد. در اين نشست که با حضور دانش آموزان و سودابه فرضي پور نويسنده رمان «خورشيد تو بشقاب اژدها» برگزار شد.

در ابتداي جلسه حميد بابايي نويسنده رمان «پياده» که معلم ادبيات دانش آموزان و همچنين مسئول برگزاري اين نشست‌ها است، با اشاره به نحوه نگارش اين رمان و استفاده از المان‌هاي تاريخي در نوشتن رمان گفت: رمان‌هايي که بر پايه تاريخ جلو مي‌روند هميشه اين خطر را دارند که به يک تاريخ نگاري صرف دچار شوند اما اين اثر با بهره گيري از تاريخ داستان خودش را هم جلو برده است.

در ادامه سودابه فرضي‌پور در پاسخ به اين پرسش که چرا از بستري تاريخي بهره برده است گفت: در مورد نوشتن داستان تاريخي، انتخاب دوره تاريخي مهم است. دوره تاريخي رمان من ـتاريخ هخامنشيان ـ دوره‌اي بسيار دور از اکنون است و منابع کمي براي تحقيق در مورد آن وجود دارد. سعي کردم از قصه‌ها و ماجراهايي که چند مورخ آن را ثبت کرده بودند، استفاده کنم و از مواردي که يک مورخ گذرا به آن اشاره کرده بود، هرقدر هم در قصه‌گويي جذابيت خلق مي‌کرد، صرفنظر کردم.

وي در مورد ايده ي اصلي نگارش رمان نيز گفت: براي نوشتن اين رمان از وقتي که ايده به صورت يک کليت در ذهنم شکل گرفت، سه هفته زمان صرف تحقيق و دو ماه صرف نگارش کردم. در کل رماني بود که راحت نوشته شد و مثل بچه‌اي که در مسير بزرگ شدنش مادرش را آزار نداده، دوستش دارم!

نويسنده رمان «خورشيد تو بشقاب اژدها» ادامه داد: من پيش از اين هم رمان نوجوان ديگري نوشته ام؛ بهتر از شکلات مجاني.

نوشتن رمان نوجوان براي من بسيار لذتبخش‌تر از اثر بزرگسال است، نوشتن براي بزرگسال گرچه جدي‌تر و چالشي‌تر است، اما براي من هميشه با فشار و سختي همراه بوده. رمان‌هاي نوجوانم را هميشه روان و راحت مي‌نويسم و نسخه اوليه بعد از بازنويسي تغيير چنداني نمي‌کند.

وي افزود:مواجه شدن با مخاطب نوجوان و گرفتن بازخورد از او هم بسيار دلنشين‌تر از مواجهه با مخاطب بزرگسال است.

در ادامه حميد بابايي درباره اين کتاب گفت: با اثري روبرو هستيم که به مخاطب احترام گذاشته است و در نثر و ساختن فضا کار خوب و قابل احترامي است.نويسنده رمان «آينه تال» در مورد اين که چرا هر فصل نام خاصي دارد گفت:هر فصل اين رمان يک اسم مستقل دارد؛ دليل اصلي‌ام بازيگوشي و اضافه کردن به بار طنز اثر بود و دليل دومم اين بود که مخاطب با خواندن عنوان، کنجکاو خواندن فصل جديد شود و به علاوه بتواند حدسي هم در مورد کليت فصل بزند. نوشتن در مورد اين دوره تاريخي براي من اداي ديني بود به دوره‌اي پرافتخار از تاريخ کشورم که دوستش دارم و به آن مي‌بالم.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون