جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4064- تاریخ : 1396/09/14 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(سه شنبه)

 عليرضا راهب:
  چرا بايد خاطره‌ نوشت؟! 

يك شاعر در گفت‌وگو با ايسنا درباره اهميت خاطره‌نويسي، اظهار کرد: بايد ببينيم خروجي خاطره‌نويسي چيست؟ اگر دقت کنيم، مي‌بينيم بسياري از کارهاي مستند و بسياري از تحقيقات که در آينده درباره کسي انجام مي‌شود و بسياري از داستان‌ها، نمايش‌نامه‌ها و فيلم‌نامه‌ها وامدار خاطره‌نويسي هستند، يعني علاوه بر اين‌که براي کشف بيوگرافي و زندگي‌نامه‌ فرد و پژوهش‌ تاريخي، ادبي، فرهنگي و هنري به يادداشت‌ها و خاطراتش مراجعه مي‌شود، خاطرات، بسياري از آثار مستند را پوشش مي‌دهد و سهم بسياري در ادبيات داستاني و نمايشي و در کل ادبيات دراماتيک دارد.

او با بيان اين‌که ملتي که به خاطره‌نويسي عادت دارد، به تحقيق درباره درست‌ نوشتن نيز عادت دارد، افزود: کسي که خاطره‌نويسي مي‌کند، بحث تأليف‌، دستور زبان و کاربري درست زبان برايش مطرح مي‌شود.

راهب همچنين گفت: خاطره‌نويسي سهم عامه مردم از ادبيات است. ما ادبيات طبقه مخاطب را از کجا مي‌توانيم بشناسيم؟ خاطره‌نويسي.
حد فاصلي است مابين مخاطب عام ادبيات و توليد حرفه‌اي ادبيات. بحث ديگري که در خاطره‌نويسي مطرح مي‌شود اين‌ است که بسياري از مولفان، شاعران، نمايش‌نامه‌نويسان و فيلمنامه‌نويسان حرفه‌اي نوشتن را از خاطره‌نويسي آغاز کرده‌اند، زيرا خاطره‌نويسي در دوره‌اي شکل مي‌گيرد که ناخودآگاهِ انسان شکل مي‌يابد؛ دوره خلجان‌هاي روحي و ‌تنش‌هايي که در ناخودآگاه فرد وجود دارد. دوران روبه‌رويي فرد با ناخودآگاه فردي سهم بسياري در شناخت و ثبت درست لحظه‌هاي خلجان و تنش‌هاي ناخودآگاه دارد.اين شاعر درباره اين‌که چرا ملت ما خاطره‌نويسي نمي‌کنند با اشاره به شعري از حافظ «کي شعر تر انگيزد خاطر که حزين باشد» گفت: احتمالا دليل اين‌که مردم ما خاطره نمي‌نويسند دامنه اين بيت باشد. اصولا مردمي که دغدغه‌هاي بزرگ‌تر دارند و احتمالا از لحظاتي که براي‌شان مي‌گذرد لذت نمي‌برند، براي ثبت آن‌ها سعي هم نمي‌کنند.او با بيان اين‌که خاطره‌نويسي ارتباط مستقيمي با وضعيت زندگي مردم دارد اظهار کرد: شما تا به حال ديده‌ايد کسي در خاطرات روزانه، فعاليت‌هاي اقتصادي روزانه‌اش را بنويسد؟ نمي‌نويسد. چرا؟ زيرا اصولا اين موضوع چيزي نيست که ماندگاري‌اش ارزش داشته باشد. خاطره‌نويسي ماندگار و جاودانه کردن لحظاتي است که انسان از آن‌ها لذت برده است، يا در رنج و اندوه بسيار بوده. وقتي در زمانه‌اي زندگي مي‌کنيد که نه رنج و اندوه ارزشمند و بسيار بزرگي داريد و نه شادماني بزرگي براي چه بايد خاطره‌ بنويسيد؟! کدام خاطره را بنويسيد؟! رفت و آمدها، جشن‌ها و شادي‌هاي مردم و مراسم سنتي قديمي کدامش برجاي مانده که کسي بخواهد از آن‌ها خاطره‌اي هم بنويسد؟


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون