جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4050- تاریخ : 1396/08/24 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(چهارشنبه)

 خبر اد‌‌‌‌‌بي 

با حضور در پايگاه انتقال خون انجام ‌شد؛

همياري اهالي ادبيات با زلزله‌زدگان

جمعي از نويسندگان و شاعران براي ابراز همدردي با مجروحان زلزله کرمانشاه به اهداي خون پرداختند.به گزارش مهر، به دنبال وقوع حادثه زمين‌لرزه در برخي از استان‌هاي غربي کشور، مديرعامل بنياد ضمن عرض تسليت به بازماندگان و آسيب ديدگان زلزله غرب کشور از نويسنده‌ها و شاعران براي حضور و اهداي خون در مرکز انتقال خون وصال دعوت کرد.

مهدي قزلي گفت با توجه به اعلام نياز مراکز رسمي به خون، اهالي ادبيات در اين حضور با هم‌وطنان زلزله‌زده ابراز هم‌دردي و وفاداري مي‌کنند.بر اين اساس جمعي از نويسندگان و شاعران روز سه‌شنبه 23 آبان در مرکز انتقال خون وصال به نشاني خيابان انقلاب، خيابان وصال شيرازي، بالاتر از تقاطع طالقاني، شماره 99 حضور و به منظور ابراز همدردي با هموطنان زلزله زده به اهداي خون پرداختند.


اثر اقتباسي حاصل اعتماد نويسنده و فيلم‌ساز است

به گزارش مهر، احمد کاوري درباره اينکه چرا معمولا ميان سينماگران و نويسندگان ادبي فاصله زيادي وجود دارد و فکر مي‌کنيد حلقه مفقوده اين جريان چيست، اظهار کرد: شخصا با ساخت آثار اقتباسي براي سينما موافقم؛ چرا که اساسا اقتباس در پي ادوار مختلف خيلي به سينما کمک کرده است و به نوعي از ارکان اساسي فيلم‌هاي سينمايي در جهان و حتي در ايران نيز محسوب مي‌شود. در مجموع به نظرم تعامل نويسندگان و سينماگران براي خلق آثار اقتباسي قبل از انقلاب بيشتر بود البته پس از انقلاب هم اين تعامل کم و بيش ادامه پيدا کرد. به عنوان مثال ما آثار موفقي چون «ناخدا خورشيد»، «قصه‌هاي مجيد» و همچنين آثار آقاي مهرجويي را در کارنامه سينماي اقتباسي‌مان داشتيم که همه آن‌ها اقتباس شده از ادبيات کشورمان بودند. حال اينکه چرا در حال حاضر اين تعامل ميان نويسندگان و فيلم‌سازان وجود ندارد، حتما علت‌هايي دارد که به نظرم نمي‌شود در يک گفت‌وگوي کوتاه به آن‌ها اشاره کرد. اما به اندازه برداشت شخصي خودم از اين موضوع مي‌توانم بگويم که من به عنوان نويسنده خيلي راحت‌ترم که يک موضوع اورجينال پيدا کنم تا اينکه بخواهم خودم را درگير اثري کنم که ممکن است حق کپي‌رايت نداشته باشد و يا نويسنده راضي نباشد و ديگر مسائلي که بعضا پيش مي‌آيد.وي همچنين ادامه داد: نکته ديگر در استفاده از آثار اقتباسي در سينما مطرح است و آن اين است که نوع فيلم‌ها و رويکردها ممکن است با رويکرد ادبيات متفاوت باشد و معمولا سينما نمي‌تواند خواسته هاي خودش را از ادبيات پيدا کند و يا کمتر پيدا مي‌کند. بنابراين شايد همين امر موجب فاصله ميان اين دو هنر شده است؛ يا از حيطه ادبيات فاصله گرفته‌اند و يا کلا فيلم‌سازان از اين مقوله دور شده‌اند. ما نشست و تعاملي جدي ميان فيلم‌سازان و حوزه ادبيات نديده ايم و تنها جلساتي به شکل جسته و گريخته داشتيم اما نشست و محفلي که اين دو حوزه با هم رابطه تنگاتنگي داشته باشند کمتر شاهدش بوديم. موضوع ديگري که در اين زمينه مهم است اين است که به دليل اينکه مميزي حوزه ادبيات به نسبت سينما کمتر است خيلي از بيان يک‌سري احساسات و شرايط به خاطر مخاطب کمترش نسبت به سينما ممکن است و بسياري از مسائل مطرح مي‌شود ولي زماني که داستان در قالب سينما ارائه مي‌شود کمي دست و پاگير مي‌شود و دچار مميزي مي‌شويم. به همين خاطر است که ممکن است يک حس بدبيني در نويسندگان به وجود بياورد که اصلا سينماي برند ايران را خيلي جدي نگيرند که البته حق هم دارند؛ چون دنياي ادبيات و سينما باهم متفاوت است.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون