جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4005- تاریخ : 1396/06/29 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (چهارشنبه)

 شهريار زماني عنوان کرد
 معضلِ خاص شدن ادبيات در کشور ما 

شهريار زماني مي‌گويد: اين‌که ادبيات (شعر و داستان) در کشور ما خاص شده، معضل است.اين نويسنده در گفت‌وگو با ايسنا، درباره تب نوشتن و نويسنده شدن اظهار کرد: در دوره‌اي قرار داريم که قشر جوان و تحصيل‌کرده به دنبال ‌راه‌هايي هستند که شناخته شوند.

هنر يکي از اين راه‌هاست که سهل‌الوصول‌تر است و در ظاهر به زمينه خاصي نياز ندارد. در بين هنرها نيز نويسندگي نسبت به سينما و موسيقي در دسترس‌تر است. آن‌ها ظرفيت خاصي دارند و محدودترند. وارد شدن به اين رشته‌ها و فراگيري‌شان زمان بيشتري مي‌خواهد اما ابزارهاي لازم براي نوشتن، دم دستي‌ است و به راحتي مي‌توان وارد آن شد.

او در ادامه اظهار کرد: فضاي مجازي، نوشتن را راحت‌تر کرده است. فرد در خانه، محل کار و يا هر جايي هر نوشته‌اي را مي‌تواند علني و عمومي کند. در گذشته اگر فرد مي‌خواست داستان منتشر کند بايد در مجله يا هفته‌نامه چاپش مي‌کرد. هرچند الان مجله يا هفته‌نامه خاصي که داستان منتشر کند نداريم.

او همچنين گفت: فقدان نقد نيز باعث شده کارهاي خوب در انبوه کارهايي که چاپ مي‌شود ديده نشود. نبود نقد ادبي ضربه‌هاي زيادي به ادبيات زده است مثلا اين‌که فرد فکر کند مي‌تواند بنويسد.

کم‌اطلاعي در حوزه ادبيات نيز باعث شده قداستي که قلم و نوشتن داشت، کم‌رنگ شود. هچنين نوعي بي‌تفاوتي در ادبيات ما شکل گرفته است و براي نويسنده اهميت ندارد که کار او وهن ادبيات است.

به قول يکي از دوستان خيلي‌ها با کاري که ارائه مي‌دهند بي‌سوادي خود را عمومي مي‌کنند. شايد اين موضوع يکي از ويژگي‌هاي دوره جديد است که براي فرد مهم نيست هنرش يک چيز نازل و بازاري باشد و فقط ديده شدن مهم است.

شهريار زماني همچنين درباره تأثير کارگاه‌هاي نويسندگي بر افزايش رغبت به نوشتن، گفت: کارگاه‌ها بر اساس عرضه و تقاضا شکل مي‌گيرد؛ حتما افرادي مي‌خواهند نويسنده شوند که اين کارگاه‌ها شکل مي‌گيرد. يکي ديگر از خصلت‌هاي دوره فعلي اين است که افراد خيلي راحت و سريع مي‌خواهند بنويسند. در گذشته چنين شتاب و عجله‌اي در کار نبود که فرد بخواهد خيلي سريع و بدون زحمت نويسنده شود.

او سپس در پاسخ به اين‌که چگونه نارضايتي از ميزان مطالعه ما و چاپ بي‌رويه کتاب در تناسب قرار مي‌گيرند، اظهار کرد: در هر رشته‌اي يک‌سري افراد هستند که کتاب مي‌نويسند و تعداد محدودي از علاقه‌مندان اين رشته کتاب‌ها را مي‌خوانند.

تيراژ کتاب نيز محدود شده است زيرا با عموم مردم سر و کار ندارد. مي‌توان گفت کتاب‌ها خاص شده‌اند. البته در کشورهاي ديگر نيز کتاب تخصصي خاص است؛ در اين مورد مشکلي نيست اما اين‌که ادبيات (شعر و داستان) در کشور ما خاص شده، معضل است.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون