جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4005- تاریخ : 1396/06/29 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (چهارشنبه)

 سرمقاله  

فضاي مجازي و اوقات فراغت در مدارس

آذر فخري

آن چنان كه از اخبار برمي آيد، در سال جديد تحصيلي ، دانش آموزان مي توانند در مدرسه با تبلت هاي شان به فضاي مجازي دسترسي داشته باشند. توجيه ارائه دهندگان اين طرح هم اين است كه بخشي از اوقات کودکان و نوجوانان در مقطع کنوني به فضاي مجازي گره خورده و مي خواهند براي آن ها دسترسي بهتر و مناسب تري ايجاد کنند.

پرسشي كه پيش مي آيد اين است كه آيا واقعا دانش آموزان در مدارس ، اوقات فراغت و زمان خالي دارند؟ و اگر دارند ، چه لزومي دارد كه اين فرصت هاي مناسب ، صرف دنياي مجازي بشود؟ درست به اين دليل كه دانش آموزان ميزان بسياري از اوقات فراغت خود در منزل را در دنياي مجازي و وب ، سير و سياحت مي كنند، لازم است كه در مدرسه تا حد امكان از اين فضا دور باشند و در اوقات فراغت به آنان درس زندگي و معاشرت در دنياي واقعي آموخته شود. خلائي كه به شدت در نظام آموزشي ما ديده مي شود.

فرزندان ما در مدارس شيوه هاي درست تعامل اجتماعي و برخورد با همشهريان و هم نوعان خود را نمي آموزند و تمام وقت آنان صرف حفظ و به خاطر سپردن معلومات و اطلاعاتي مي شود كه آن ها را نه براي زندگي كه صرفا براي موفقيت در كنكور آماده مي كند.

همه ي ما از ناهنجاري هاي رفتاري و برخوردهاي نامناسب نوجوانان و جوانان آگاهيم و شاهد برخوردهاي نامناسب آنان در محيط هاي عمومي هستيم. ما هر روز با دانش آموزاني برخورد مي كنيم كه نياموخته اند كه با يكديگر ، با والدين و نيز سالمندان و زنان چگونه بايد رفتار كنند و در رفت و آمد و پياده وسوار شدن و سخن گفتن ، اولويت ها را تشخيص نمي دهند. از اين قرار است كه مي بينيم در وسائط نقليه عمومي جوانان نشسته اند و سالمندان و بانوان باردار يا كم توان، ايستاده اند. مي بينيم كه در اماكن عمومي با صداي بلند و ناهنجار با هم گفت و گو مي كنند ، بر سر هم فرياد مي كشند و از الفاظ نامناسب استفاده مي كنند. مي بينيم كه آنان از پس پرسيدن قيمت يك كالا و خريد ساده برنمي آيند و رفتارشان مالامال از سوء برداشت و كج فهمي است و به همين دليل در نهايت مدام در حال درگيري و پرخاش با اطرافيان خود هستند.

به خوبي مي دانيم كه اين رفتارها، نتيجه عدم توجه والدين و نيز آموزش و پرورش به امر « پرورش » است . آداب نداني فرزندان ما نتيجه ي صرف اوقات فراغت آن ها در فضاي مجازي و واقع پنداري اين دنياست، آن هم در حالي كه نظارت مناسبي از سوي والدين و يا اولياي تربيتي انجام نمي شود.

حال با اين توصيفات ، آيا شگفت انگيز نيست كه ببينيم دانش آموزان در زنگ هاي تفريح ، تبلت و اسمارت فون در دست همچنان در فضاهاي مجازي سير مي كنند ، بي آن كه به نيازهاي اساسي اين موجوداتِ ذاتا اجتماعي توجه شده و براي زندگي در اجتماع تربيت و آماده شوند؟

a.f.far99@gmail.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون