جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 3882- تاریخ : 1396/01/30 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (چهارشنبه)

 يادداشت 

چيزهايي هم هست که نمي دانيم

من،رام کننده ي پروانه ها هستم!

آذر فخري

براي ما آدم ها،مبارزه هاي سختي که در جهان بيرون انجام مي دهيم و پيروزي هايي که آن بيرون به دست مي آوريم، بسيار مهم بوده و هست.فتح يک قله ،کشف يک جزيره ،يک قاره در روي زمين ، مشاهد ه ي يک سياره،ستاره يا کهکشان تازه در دل آسمان هاي دور از دست." دور از دست "! اين آرزوي ماست و خيلي از ماها براي دست يافتن به آن چه که دور از دست است و يا دست يابي به آن بسيار مشکل است،از جان خود مايه مي گذاريم.در راه رسيدن به قله ي اورست،خطر سقوط را مي پذيريم ،براي رسيدن به اعماق قطب هاي جنوب و شمال،منجمد مي شويم،براي دست يابي به فضاهاي خارج از جو زمين ،خطر و سختي جان فرساي سفر با سفينه ها را مي پذيريم.با حيوانات وحشي در کوه و دشت و بيابان و جنگل ها، رو در رو مي شويم و مي خواهيم هر طور شده و به هر قيمتي آن ها را دست آموز و رام کنيم.

اما آيا تا به حال شنيده ايد که کسي ، پروانه اي را رام و دست آموز کرده باشد؟ حتي به فکرکسي هم نرسيده است که پروانه اي را چنان رام کند که فقط بر روي انگشت يا شانه ي او بنشيند.البته خيلي ها کلکسيوني از پروانه هاي سنجاق شده بر روي کاغذها دارند.يا بر ديوار خانه هاي شان تابلويي از پروانه هاي خشک شده آويخته اند.اما از پروانه هاي مرده،چگونه مي توان به دريافتي زيبايي شناسانه رسيد؟

خوب، قبول دارم که پروانه ها عمر بسيار کوتاهي دارند؛بعضي از آن ها،بعد از تنيدن پيله و تحمل آن همه فشار در درون آن و تلاش جان فرسا براي بيرون آمدن از همان پيله، فقط يک روز زندگي مي کنند!عجيب، دردناک، اما با شکوه است که براي يک روز حضور بر روي اين سياره، موجودي آن همه تلاش کند.روزها و روزها فقط برگ بجود.روزها و روزها فقط پيله بسازد و در نهايت وقتي توانست به کامل ترين و زيباترين شکل ممکن خود برسد، فقط يک روز فرصت داشته باشد براي سير و سياحت در سياره اي با اين همه گل و گياه زيبا با شهد هاي دل انگيزشان." شکوه " در تلاش براي " کامل " شدن است، در دست يابي به آن کمالي که در نهاد و ذات آن موجود نهاده شده است.نه...هيچ پروانه اي از اين تلاش کوتاه نمي آيد." پروانه شدنش "را محقق مي کند.

همه ي ما اين پروانه را در دل خود داريم که منتظر آن فرصت جادويي است براي شکافته شدن و بيرون آمدن و گشودن باشکوه ترين بال هاي پريدن در تابش خورشيدِ روحي جاودانه که در قالب ما خانه کرده است.چند نفر از ما حواس مان به اين پيله پنهان شده در گوشه ي وجودمان هست؟ اين پيله است که بايد گشوده شود.اين موجود دروني عتيق و ازلي است که بايد رام شود.هر کدام از ما توان آن را داريم که يک " رام کننده ي پروانه "شويم.و البته کسي به تماشاي رام کننده ي پروانه نخواهد آمد،چون او را به هيچ " سيرک نمايش دهنده ي حيوانات وحشي "راه نخواهند داد.رام کردن پروانه از فرو کردن سر در دهان شير سخت تر است،اما هيجانش را نمي توان در هيچ سيرکي تجربه کرد،از آن پول درآورد يابا کسي تقسيم کرد .

پروانه اي که کامل شده باشد،عمر کوتاهي دارد؛ زيبايي و شکوه او از آن ملکوت است.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون