جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 3818- تاریخ : 1395/10/27 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (دوشنبه)

 يادداشت  

چيزهايي هم هست که نمي دانيم

آدم هاي ساعت شش

سيوا

آدم هاي ساعت شش ، آدم هايي نيستند که صبح ها ساعت شش بيدار مي شوند و به تعبيري سحر خيزند. آدم هاي ساعت هاي شش آدم هايي نيستند که بايد ساعت شش از خانه بيرون بروند ، تا به موقع به محل کارشان برسند. آن ها هم چنين افرادي نيستند که هر روز ساعت شش ، براي پياده روي و ورزش بيرون مي روند.

آدم هاي ساعت شش ، آدم هايي هستند که هميشه پشت سر شما هستند ؛ افرادي حمايت گر، پشتيبان و همراه ، افرادي که اهل وادادن ، جاخالي کردن و تنها گذاشتن نيستند. دقيقا مي دانند ، با نوعي شهود دروني که البته با تمرين و ممارست به دست آمده ، که کي ، چه کسي ، به چه کمکي نياز دارد. آن ها سرباز نيستند ، اما جنگجوياني واقعي اند. درست در نقطه ي ساعت شش ، پشت سر شما هستند و در همان راستا حرکت مي کنند.

اصلاح " آدم ساعت شش " از ارتش و نظامي گري وام گرفته شده است و آنان که در جنگي شرکت کرده و سربازي را گذرانده اند ، شايد با اين اصطلاح و کارکردهايش بيشتر آشنا باشند.

همه ي ما در زندگي ، حتي در شرايط خوب و آرام ، به چنين فردي نياز داريم. و چه خوب تر مي شود اگر بتوانيم خودمان هم چنين فردي باشيم ؛ آدم ساعت شش.

جهان انساني ، با الزامات روزافزون و ابزارها و کارکردهاي سردرگم و کلافه کننده اش ، ما را تنها و تنها تر مي کند. گاهي آن قدر تنها مي مانيم که در مواقع ضروري نمي دانيم بايد به چه کسي رو کنيم و از چه کسي کمک بخواهيم. تفرد ، اگرچه شاخصه اي انساني است و ما را از گروه و دسته هايي که در پي يک دستي و يک رنگي و هم سويي هستند ، وا مي کند و به ما تشخصي بشري مي بخشد ، اما همين تفرد ، به يک شراکت خاص نيازمند است . تفرد ، آن اتاق ويژه ي ماست که بايد بتوانيم گاهي درش را باز کنيم تا آدم ساعت شش واردش بشود. اتاقي که بتوانيم امنيتش را به دستان تواناي آدم ساعت شش بسپاريم و گاه حتي کليدش را.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون