جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 3815- تاریخ : 1395/10/23 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (پنجشنبه)

 تعلق خاطر «مرد تاريخي» به ميراث ايران 

26 سال پيش، آيت‌الله هاشمي رفسنجاني در زمان رياست جمهوري‌ به موزه ملي ايران رفت و در يادگاري که در دفتر اين موزه در آن زمان نوشت، توجه به ميراث فرهنگي را بسيار مهم دانست؛ به اندازه‌اي که خود در دوران مسئوليتش از محوطه‌هاي مختلف ميراث فرهنگي بازديد مي‌کرد.

به گزارش ايسنا، مهدي حجت، بنيانگذار سازمان ميراث فرهنگي که در آن زمان هنوز رئيس اين سازمان و معاون وزير وزارت آموزش عالي بود، هاشمي رفسنجاني را در اين بازديد همراهي مي‌کرد.

او در کنار توضيحاتي که درباره‌ي اهميت اين موزه به او داد، يک درخواست نيز ار ئيس‌جمهور وقت داشت.

«حجت» با اين توضيح که در آن زمان - سال 1369 - سازمان‌هاي وابسته به رياست جمهوري در سطوح کوچکتر از ميراث فرهنگي مانند سازمان‌هاي تربيت بدني يا انرژي اتمي که مسئوليت‌هاي محدودي نيز داشتند، در حد معاونت رياست جمهوري بودند، به ايسنا مي‌گويد: اين در حالي بود که سازمان ميراث فرهنگي فقط در حد يک معاون وزير بود که در جلسات کابينه هم حضور نداشت،‌ بنابراين در ديدار آن روز آقاي هاشمي از موزه ملي ايران اين بحث را مطرح کردم.

وي در ادامه با يادآوري لحظات آن روز، ادامه مي‌دهد: «خاطرم هست که اين صحبت‌ها را در حين بازديد ايشان از موزه ملي انجام مي‌داديم، خسته شده بودند، روي صندلي نشستند تا پس از استراحت به بازديد ادامه دهند، من هم از فرصت استفاده کردم و اين مطلب را گفتم.»

قائم مقام سابق سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري مي‌گويد: در آن روز خدمت ايشان گفتم؛ سازمان ميراث فرهنگي با حدود چند هزار عضو و مسئوليت سنگينش در قبال تمام مواريث فرهنگي، در حد معاون وزير است و در کابينه‌ي دولت حضور ندارد تا بتواند مشکلات را مطرح کند، در حالي که کارش به همه‌ي اعضاي کابينه مانند وزارت امورخارجه، دادگستري، دارائي و حتي آموزش و پرورش مربوط است. اين يک مشکل براي ميراث فرهنگي است.»

به گفته‌ي حجت، آيت‌الله هاشمي رفسنجاني اين‌طور پاسخ داد: «اگر فردا اين مطلب را در نامه‌اي به من منعکس کنيد، قول مي‌دهم که بلافاصله اين را تصويب کنم و بتوانيم اين سازمان را در هيات دولت به عنوان معاون رئيس جمهور داشته باشيم.»

وي ادامه مي‌دهد: در آن زمان نخست موظف بودم براي انجام اين کار با وزارتخانه مطبوع خود مشورت کنم، در جلسه و پس از پايان صحبت‌هايم، يکي از افراد حاضر در جلسه که جواني تازه‌کار هم بود، به من گفت «شما بهتر است تقوا پيشه کنيد، معاون وزير با معاون رئيس جمهور فرقي ندارد»، همچنين آقاي وزير گفت، «چون تازه کتابخانه ملي را از وزارت‌خانه جدا کرده‌اند، اگر بخواهيم سازمان ميراث فرهنگي را نيز به اين زودي از اين وزارتخانه جدا کنيم، آن باعث مي‌شود که فکر کنند، وزارت فرهنگ و آموزش عالي، يک وزارتخانه‌ي ضعيف است، شما قدري صبر کنيد و بعد از آن اين کار را انجام دهيد.»

بنيانگذار سازمان ميراث فرهنگي تاکيد مي‌کند: اين‌که در آن زمان مي‌توانستيم يک عضو از هيات دولت باشيم و کارهاي بزرگي انجام دهيم، تفاوت زيادي مي‌کرد تا اين که حدود 15 سال بعد اهميت اين قضيه را متوجه شوند.

اگر در سال 1369 اين ميراث به ارکان و اعضاي دولت وصل مي‌شد و ارتباط ميراث فرهنگي از طريق هيات دولت و اعضاي دولت مطرح مي‌شد و رئيس سازمان مي‌توانست مانند امروز اختياراتي در حد معاون رئيس جمهور داشته باشد، شرايط اين سازمان مانند امروز نبود، در واقع امروز شرايط تثبيت شده بودند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون