جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 3815- تاریخ : 1395/10/23 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (پنجشنبه)

 اما خبر 

دارکوب سبز ايران

دارکوب سبز (نام علمي: Picus viridis). اين دارکوب اروپايي _آسيايي بر خلاف بسياري از دارکوب ها بيشتر وقت خود را روي زمين مي‌گذراند.او از حشرات تغذيه مي‌کند و در شکار مورچه به‌وسيله زبان خيلي بلندش متخصص است و زبان خود را زماني که به آن احتياج ندارد در داخل جمجمه اش مي‌پيچاند و جمع مي‌کند اما وقتي زبانش را بيرون مي‌آورد و دراز مي‌کند طول زبانش چهار برابر طول بدنش مي‌شود. اين پرنده ، 32 سانتيمتر طول دارد و اندازه اش متوسط است. روتنه کاملا سبز، سر داراي لکه هاي قرمز، زير تنه سبز زيتوني و دمگاه زرد مايل به سبز با زرد کمرنگ است.پرنده ي ماده فاقد لکه هاي قرمز در نوار سياه سبيل است، اما هر دو جنس با تارک کاملا قرمز و چشمان سفيد؛ که با رنگ سياه احاطه شده است، ديده ميشود. در پرنده ي جوان ؛ روتنه با خال هاي کمرنگ و زير تنه ، سر و دم با رگه هاي شکسته يا خال هاي تيره اي پوشيده شده است. درپرواز، سبز رنگ با حاشيه بيروني بال ها به رنگ سفيد خالدار به نظر مي آيد.پرنده اي پر سرو صداست و صدايش شبيه «که جو که جو که جو» شنيده مي شود.زيستگاه اين پرنده در جنگل هاي خزان کننده ، پارک ها، کشتزارها و زمين هاي غير محصور با درخت هاي پراکنده به سر برده و در سوراخ هايي که در درخت ها ايجاد کرده، آشيانه مي سازد.در ايران بومي و فراوان است.حفاظت: چنين به نظر مي رسد که اين پرنده، در حال حاضر، نيازي به برنامه ي ويژه حفاظتي ندارد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون