جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 4184- تاریخ : 1397/02/27 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران ( پنجشنبه)


دنياي شاعرانه «گراناز موسوي زاده »


خبر اد‌‌‌‌‌بي


نغمه


تازه‌هاي نشر


زنگ ادبيات


 دنياي شاعرانه «گراناز موسوي زاده » 

مهدي طوسي
گراناز موسوي زاده 1354 در تهران شاعر و فيلمساز معاصر ايراني است. او به جز سرودن شعر به نوشتن نقد کتاب، ويراستاري ادبي، ترجمه، فيلمنامه‌نويسي، کارگرداني سينما و بازيگري نيز پرداخته‌است.
وي دانش‌آموخته رشته سينما در مقطع دکتراست و کارگرداني اولين فيلم بلند داستاني اش بنام تهران من، حراج را که محصول مشترک ايران - استراليا، است در سال 2008 در تهران انجام داد. اين فيلم منتخب رسمي جشنواره‌هاي بين‌المللي فيلم تورنتو، روتردام، پوسان (2009)، موزه هنر مدرن نيويورک و برنده جايزه بهترين فيلم مستقل سال استراليا است.پدر گراناز، هاشم موسوي صدابردار با سابقه تلويزيون و سينما و مادرش پروين چگيني فراهاني کارشناس نودال تلويزيون بودند.پس از سپري کردن دوران دبستان در مدرسه رازي و پس گرفتن ديپلم دبيرستان هدف، بين سالهاي 1370 تا 1373 در کلاسهاي بازيگري تئاتر حميد سمندريان و مهين اسکوئي شرکت کرد. همزمان تحصيلات دانشگاهي خود را در رشته شيمي در دانشگاه الزهرا آغاز نمود که بعداً با مهاجرت به استراليا در سال 1376 آن را رها کرده در رشته سينما در دانشگاه فليندرز و سپس مدرسه فيلم، تلويزيون و راديوي استراليا به ادامه تحصيل پرداخت. پايان‌نامه دکتراي وي در دانشگاه سيدني " زيبايي‌شناسي سينماي شاعرانه " بوده و او مشغول به تدريس پاره‌وقت در دو دانشگاه در استراليا است.
گراناز از کودکي شعر مي‌سرود. در 12 سالگي برنده جايزه شعر دانش‌آموزي منطقه 3 تهران شد و در 17 سالگي نخستين آثارش را در مجله‌هاي آدينه، دنياي سخن و چاووش به چاپ رساند. سپس يکسال بعد نوشتن نقد کتاب و ويراستاري ادبي را در مجله دنياي سخن آغاز کرد.
از گراناز موسوي تا کنون سه مجموعه شعر در ايران به چاپ رسيده‌است. نخستين دفتر شعرش «خط خطي روي شب» در سال 76 توجه اهل قلم و جامعه ادبي ايران را به خود جلب کرد. همان سال، م. آزاد، شاعر و منتقد برجسته، در نقدي بر اين مجموعه در مجله آدينه از کشف استعدادي تازه در شعر معاصر خبر داد. در سال 1379 دومين دفتر شعرش، «پابرهنه تا صبح» (نشر سالي) را منتشر کرد که برنده نخستين دوره جايزه شعر اميد ايران، «کارنامه» شد و به چاپ چهارم رسيد. سومين کتابش «آوازهاي زن بي‌اجازه» (نشر سالي) در سال 1381 در تهران، و چهارمين کتابش نيز "Les rescapés de la patience" در پي بورسيه ادبي در فرانسه، به شکل مجموعه دوزبانه در سال 2005 در اين کشور به چاپ رسيد. آخرين اثر او «حافظه قرمز» نام دارد که درسال 1390 در استراليا منتشر شده‌است.شعرهاي او تا به حال به زبانهاي انگليسي، فرانسوي، اسپانيايي، پرتغالي، سوئدي، ايتاليايي، آلماني، ترکي و کردي در کتابها و منظومه‌هاي گوناگون به چاپ رسيده‌است. او همچنين از داوران جايزه ادبي والس بوده‌است. در سال 2002 پژوهشي با عنوان «دنياي نمادين گراناز موسوي و سبک نوشتاري آن در دانشگاه سوربن روي کارهاي وي منتشر گرديد. او در سمينارها و کنگره‌هاي مختلفي در فرانسه، بريتانيا، آمريکا، آلمان، استراليا، ايتاليا، سوئد، اسپانيا، لوگزامبورگ و کانادا شعرخواني و به دعوت دانشگاه استنفورد، دانشگاه کاليفرنيا و دانشگاه لندن سخنراني داشته‌است.گراناز در 17 سالگي در فيلم «به خاطر همه‌چيز» به کارگرداني رجب محمدين (1369) بازي کرد. در سال 1372 نيز در فيلم «جاده عشق» از همين کارگردان به ايفاي نقش پرداخت.


 خبر اد‌‌‌‌‌بي 

محمدرضا ذوالعلي:
داستان‌هاي ايراني "هاموني" شده است
اين داستان‌نويس که رمان «افغاني‌کِشي»‌اش در بخش رمان جايزه «مهرگان ادب» تحسين شده در گفت‌وگو با ايسنا درباره اين موضوع اظهار کرد: «مهرگان» جايزه خوشنامي است.اين جشنواره با جشنوارهاي ديگر به‌ويژه دولتي‌ها متفاوت است. زماني که دولت در جايزه‌اي وارد مي‌شود، سبک خاصي از نوشتن و يا علايق خاصي را ترجيح مي‌دهد، که اين موضوع در جايزه‌هاي غيردولتي کمتر مي‌شود.
ذوالعلي افزود: نه نشر من، نشر پرنفوذي بود و نه با برگزارکنندگان جايزه «مهرگان» ارتباطي داشتم، بنابراين ديده شدن کتابم برايم جالب بود زيرا فکر نمي‌کردم کتاب تا اين مرحله بالا بيايد و يا ديده و خوانده شود. از زماني که اسم کتاب در جايزه «مهرگان» آمده، طرز برخورد با کتابم تغيير کرده است. قبلا کتابم در محاق بود اما حالا در جايگاهي قرار گرفته که خودم فکر نمي‌کردم اين جايگاه را پيدا کند. به نظرم اگر کتابي ديده نشود و يا کساني که خبره هستند بر روي آن انگشت نگذارند، زمان زيادي مي‌برد تا خودش را از الک زمان رد کند. انگار جايزه ذره‌بيني بر روي کتابم انداخت و کتاب ديده شد.
اين نويسنده کرماني درباره «کتاب افغاني‌کِشي» و موضوع آن اظهار کرد: مهاجرت در 30 سال گذشته براي دنيا مسئله مهمي شده است. مهاجرت امر جذابي است و حتي تاريخ بشر از مهاجرت شروع مي‌شود. مهاجران افغان‌ هم از اوايل انقلاب (زماني که جنگ‌هاي داخلي افغانستان شروع شد) به کرمان مي‌آمدند و هميشه در کرمان بودند، اما در سال‌هاي گذشته سخت‌گيري براي ورودشان بيشتر شد و درنتيجه راه‌هاي غيرقانوني براي وارد شدن به ايران شدت گرفت؛ در آن زمان شغلي شکل گرفت به نام افغاني‌کِشي.
او سپس با بيان توضيحاتي درباره شغل افغاني‌کِشي بيان کرد: داستان «افغاني‌کشي» فقط به اين موضوع نمي‌پردازد بلکه بن‌مايه اصلي آن به افغانستاني‌تبارهايي مي‌پردازد که در ايران متولد شده‌اند، در واقع نسل دوم و سوم افغانستاني‌ها هستند که غير از ايران جايي را نديده‌اند و خودشان را ايراني مي‌دانند اما جامعه ايران آن‌ها را نپذيرفته است؛ آن‌ها دچار بحران هويت هستند و اين کتاب به اين مسئله مي‌پردازد.
اين نويسنده درباره قصه اين کتاب افزود: اين کتاب ماجراي يک جوان ايراني است که خانمي افغانستاني را لب مرز مي‌برد تا به کشورش برگردد. در جاده اتفاقاتي براي آن‌ها مي‌افتد که تم داستان را تشکيل مي‌دهد و حوادث باعث مي‌شود با ترس‌هايي که داشتند روبه‌رو شوند و خودشان را همان‌طور که هستند بپذيرند. اين رمان، رمان جاده‌اي است.
ذوالعلي درباره وضعيت ادبيات داستاني و گرايش بيشتر مخاطب ايراني به ترجمه نسبت به تأليف، گفت: ما ايراني‌ها پذيراي فرهنگ‌هاي خارج از کشور هستيم و از زمان‌هاي دور هم اين‌طور بود. مخاطبان ما تشنه موضوعات جديد هستند. در اين سال‌ها کتاب‌ها به سمت داستان‌هاي «هامون»ي رفت؛ داستان‌ها مانند فيلم «هامون» داريوش مهرجويي داستان روشنفکري است که دچار بحران و يأس فکري است. در اين دوره بيشتر داستان‌ها ذهني و دروني شد و مربوط به کسي که در آپارتمان زندگي مي‌کند و مردم درکش نمي‌کنند. داستان‌ها حول و حوش اين مسئله بود که به نظرم واقعا شورش درآمد. داستان‌هاي ايراني فاقد قصه شدند و نويسنده بيشتر به سمت پررنگ شدن درون‌مايه و زدن حرف‌هاي قلمبه سلمبه رفت.


 نغمه 

دشنام روبرو بود از دلستان لذيذ
صائب تبريزي
چندان که خواب صبح بود بر جوان لذيذ
بيداري شب است به صاحبدلان لذيذ

پيکان آبدار تو چون ميوه بهشت
گرديده است زخم مرا در دهان لذيذ

هست از طعام لذت اطعام بيشتر
بر ميزبان خورش شود از ميهمان لذيذ

از باده جنون سر هر کس که گرم شد
سنگ ملامت است چو رطل گران لذيذ

آن تيغ آبدار در آغوش زخم من
در کام تشنه است چو آب روان لذيذ

انديشه از عتاب ندارم که مي شود
دشنام تلخ ازآن لب شکر فشان لذيذ

در پاي نخل ميوه دهد لذت دگر
دشنام روبرو بود از دلستان لذيذ

ماهي ز آب بحر ندارد شکايتي
باشد شراب تلخ به ميخوارگان لذيذ


 تازه‌هاي نشر 

صمد بهرنگي براي کودکان ، از موش گرسنه مي‌گويد
داستان «موش گرسنه» نوشته صمد بهرنگي با تصويرگري نازيلا اصغرنژاد از سوي انتشارات گيوا منتشر شد.
به گزارش ايبنا «موش گرسنه» يکي از داستان‌هاي صمد بهرنگي است که با تصويرگري نازيلا اصغرنژاد از سوي انتشارات گيوا منتشر شده است. اين داستان پيش از اين در قالب مجموعه «قصه‌هاي صمد بهرنگي» به همراه داستان‌هايي مانند سرگذشت دومرول ديوانه‌سر، افسانه‌ محبت، کوراوغلو و کچل حمزه، کچل کفترباز، تلخون، بي‌نام، عادت، پوست نارنج، آدي و بودي، به‌دنبال فلک و گرگ و گوسفند منتشر شده بود.
بهرنگي در اين داستان به زباني ساده و کودکانه داستان موشي را براي کودکان گروه سني «ب و ج» بيان مي‌کند که بسيار گرسنه است و هرچه مي‌خورد سير نمي‌شود. او از خوردن سيب‌هاي درختي در باغ شروع مي‌کند تا به خوردن برگ‌ها و سپس انسان‌ها مي‌رسد اما سير نمي‌شود و همچنان به خوردن انسان‌ها ادامه مي‌دهد تا اينکه به پيرزني دانا مي‌رسد و پيرزن به او درسي مي‌دهد که هرگز فراموش نمي‌کند.
صمد بهرنگي دردوم تيرماه 1318 در محله چرنداب تبريز متولد شد. او معلم، منتقد اجتماعي، مترجم، داستان‌نويس، و محقق در زمينه فولکلور آذربايجاني بود. عمر موثر آثار و افکار صمد بسي فراتر از عمر کوتاه اوست. قصه‌هاي او، که بعضأ توسط کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان تبليغ مي‌شدند، نوعي قهرمانگرايي عاري از نفس‌پرستي را در ميان نسل جوان رواج داد. ازجمله آثار او مي‌توان به «ماهي سياه کوچولو»، «اولدوز و کلاغ‌ها»، «اولدوز و عروسک سخنگو»، «کچل کفتر باز»، «پسرک لبو فروش»، «سرگذشت دانه‌ برف»، «پيرزن و جوجه‌ طلايي‌اش»، «دو گربه روي ديوار»، «سرگذشت دومرول ديوانه سر»،‌ «افسانه‌ محبت»،‌«يک هلو و هزار هلو»، «24 ساعت در خواب و بيداري»، «کوراوغلو و کچل حمزه»، «تلخون»، «بي نام»، «عادت»، «پوست نارنج»، «قصه‌ آه»، «آدي و بودي» و «به دنبال فلک» اشاره کرد.


 زنگ ادبيات 

"فيليپ پولمن" نويسنده سال بريتانيا شد
به گزارش ايسنا به نقل از بي‌بي‌سي، برندگان جايزه کتاب بريتانيا در حالي اعلام شدند که امسال «فيليپ پولمن» براي موفقيت قابل ملاحظه در امر نويسندگي رمان به عنوان نويسنده سال انتخاب شد.او همچنين جايزه بهترين کتاب صوتي سال را براي «زيباي وحشي» با روايت «مايکل شين» به خود اختصاص داد.
اما «حال النور اوليفنت کاملا خوب است» که در فهرست پرفروش‌ترين کتاب‌هاي اول سال 2017 ميلادي در جايگاه دوم قرار گرفته، علاوه بر کسب جايزه بهترين رمان اول جايزه کتاب بريتانيا با غلبه بر برندگان شش بخش ديگر اين رويداد ادبي به عنوان برنده بهترين کتاب سال نيز انتخاب شد. هيئت داوران در توصيف اين کتاب آن را اثري داراي نگارش درخشان و يک پکيج کامل معرفي کردند.
جايزه کتاب بريتانيا امسال با رقابت نويسندگان مطرحي چون «مت هيگ»، «لي چايلد»، «فيليپ پولمن»، «آلي اسميت»، «مگي اوفارل»، «جيمي اوليور»، «هلن دانمور» و «ديويد ويليامز» همراه بود.

پيروز مجتهدزاده :
کلمه کشور نخستين‌بار در شاهنامه بيان شده است
به گزارش ايبنا- پيروز مجتهدزاده، کارشناس مسائل و مطالعات سياسي گفت: جغرافياي سياسي علم و دانش کشورشناسي و يا مديريت کشوري است. وظيفه اين علم تشخيص اين مساله است که کشور از چه عناصري تشکيل مي‌شود و ارتباط اين عناصر با يکديگر چگونه است. کشور در مجموع از سه عنصر اصلي حکومت، ملت و سرزمين تشکيل مي‌شود.
وي افزود: ترتيب اين سه عنصر از نظر کارکرد به اين صورت است که نخست ملت، قرار مي‌گيرد چون ملت است که تصميم مي‌گيرد حکومت تشکيل دهد و حکومت از طريق دولتي که از طرف مردم انتخاب مي‌شود سرزمين را اداره مي‌کند. اين فلسفه چرخش کار کشور است. به همين دليل در دنياي سياسي امروز در کشورداري صحبت از دموکراسي مي‌شود که در ايران نام آن را مردم‌سالاري گذاشته‌اند. اما سالار به معني حکم‌کننده است و در دموکراسي صحبتي از سالاري مردم نمي‌‌شود.
اين ايرانشناس با بيان اين‌که در علوم سياسي اعتقاد براين است که کلمه کشور نخستين‌بار در اروپا و بعد از قرارداد وستفالي به‌وجود آمده است، اظهار کرد: بعد از جنگ‌هاي 30 ساله اروپاييان تصميم گرفتند با يکديگر صلح و دنيا را بين خود تقسيم کنند. در اين تقسيم‌بندي سرزمين‌ها با مرز مشخص حکومت‌ها تعيين شد. به همين دليل کارشناسان معتقدند کلمه کشور از اين زمان در فرهنگ لغات سياسي جاي گرفت.
مجتهدزاده در ادامه به پژوهش خود پيرامون بررسي مفهوم کشور در شاهنامه فردوسي پرداخت و در اين‌باره گفت: در بررسي شاهنامه فردوسي به اين نکته پي بردم که کلمه کشور نخستين‌بار در شاهنامه بيان شده است. يعني اين مفهوم نه از اروپا بلکه از ايران باستان شکل گرفته است. البته برخي معتقدند قديمي‌تر از تمدن ايران تمدن چين و مصر است. بله، اين تمدن‌ها قديمي‌تر از ايران هستند اما اين تمدن‌ها کشور نداشتند بلکه حکومتي با يک جادوگر قبيله و يک شمشيرزن داشتند.
مجتهدزاده در ادامه با بيان اين‌که سرزميني که مرز نداشته باشد کشور نيست، افزود: در ايران مرز در زمان ساسانيان ايجاد شد. در اين دوران زدوخوردهاي بسياري صورت گرفت و يک حکومت مرزباني ايجاد شد تا محافظ کشور باشد. مفهوم مرز به معني امروزي که حد و حدود مشخصي پيرامون کشور شکل گرفته باشد را نخستين‌بار فردوسي بيان مي‌کند. او در شاهنامه مي‌گويد مرز ايران در زمان بهرام گور ساساني درست شده است.


 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
فرهنگ و هنر
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون