جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 3452- تاریخ : 1394/07/08 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران (چهارشنبه)


عكاسخانه


كليساي سنت باسيل بلندترين بناي مسكو


اخبـــــــــار


قصار اما...


خبر


دنياي عكس
خانه حيدرزاده ،تبريز

 عكاسخانه 

معبد گارني مربوط به آيين مهرپرستي، بنا شده در سال 77پ.م -كوتايك ،ارمنستان


 كليساي سنت باسيل بلندترين بناي مسكو 

 سرزمين تزارها به‌دليل تاريخ و تمدن قديمي و معروف خود همواره مورد توجه انسان‌هاي ساکن ساير نقطه‌هاي زمين بوده است. اين توجه در زمان کمونيزم هم نه‌تنها فروکش نکرد، بلکه چه در آن زمان و چه پس از آن، رشد کرد. يکي از دليل‌هاي اين توجه، بي‌شک معماري ساختمان‌ها و برخي شهرهاي آن است که بخش قابل توجهي از آن، در کليساهايش نمود يافته است.

برخلاف تصور عموم، کشور بزرگ روسيه در زمان اتحاد جماهير شوروي و حاکميت و سلطه ي تفکرات کمونيستي و سوسياليستي هم کليساها و مسجدهاي خود را حفظ کرد؛ و درنهايت، کاربري برخي از آن ها را تغيير داد يا از رشد احداث کليساها و مسجدها جلوگيري کرد. از اين رو، از سال 1990 که آن شاکله از هم گسيخت و روسيه ي جديد شبيه به روسيه ي تزاري موجوديت يافت، يکي از جاذبه هاي گردشگري اش شد کليساها.

ريشه ي ساختمان هاي کليساها در فرم امروزي به چند قرن پيش و دوران رنسانس برمي گردد که گويا "ايوان سوم" براي نشان دادن قدرت دولت متمرکز خود برپايه ي نوآوري، بهترين معماران را از ايتاليا، براي کار در کرملين به خدمت گرفت.

در واقع در قرن هاي پانزدهم و شانزدهم ميلادي، معماري روسيه نيز دوره ي رنسانس را تجربه کرد و از اين رو، ويژگي هاي سبک ايتاليايي در آن ديده مي شود که با تلفيق با سبک روسيه، شکل جالبي را به وجود آورد که معماري روسيه را به طور کل، دگرگون کرد.

ازجمله، کليساي اعظم دورميشن با پنج قبه ي طلايي که در حدود سال 1500 ميلادي ساخته شده، محل تاج گذاري تزارهاي روسيه بوده و در محوطه ي کاخ کرملين و ميدان سرخ قرار دارد.

يکي از ويژگي هاي کليساهاي روسيه، علاوه بر استفاده از رنگ هاي تند و گرم، استفاده از قبه و گنبدگونه هايي است که اصطلاحا به آن ها گنبدهاي پيازي شکل گفته مي شود؛ همانند آن چه که در کليساي سنت باسيل در محوطه ميدان سرخ مسکو و در مجاورت کاخ کرملين قرار دارد و عموم گردشگران روسيه، حتما با آن عکس يادگاري دارند.

کليساي سنت باسيل در مرکز مسکو، تا چند قرن پيش بلندترين بناي اين شهر به شمارمي رفته اما در جريان سکولاريزم دوره ي کمونيستي، در قامت موزه درمي آيد. اين کليسا در مجموعه ي ميدان سرخ مسکو، در سال 1990 در فهرست آثار ميراث جهاني روسيه قرار مي گيرد.

اين کليسا در بلندي و در يک موقعيت استراتژيک، به ميمنت پيروزي «ايوان مخوف» بر تاتارها ساخته مي شود. طبق حکايتي، وقتي ايوان مخوف براي جنگ با تاتارها از مسکو مي خواسته خارج شود، درحالي که تصور عمومي بر احتمال بيشتر شکست او بوده است، مردي تهيدست، از پيروزي او سخن مي گويد و پيش بيني مي کند که سه روز پس از پيروزي اما پسرش را مي کشد. مي گويند وقتي اين پيش بيني که در زمان مطرح شدن جدي گرفته نشده بود، به واقعيت تبديل مي شود، ايوان مخوف دستور مي دهد اين کليسا به افتخار آن فرد که گفته مي شود محل زندگي يا حتا مزارش در اينجا قرار داشته، ساخته شود و از آن زمان به کليساي واسيل مقدس مشهور مي شود.

ضمن آن که در قرن نوزدهم، امپراتور فرانسه يعني «ناپلئون بناپارت» دستور تخريب اين کليسا را صادر مي کند اما ارتش فرانسه پيش از آن که مهلت اين کار را پيدا کند، به عقب رانده مي شود.

کليساي جامع اسحاق (ايساک)، از ديگر کليساهاي معروف روسيه است که در شهر سنت پترزبورگ قرار دارد. اين کليسا با بنايي عظيم و با گنبدي طلايي، در ابتداي قرن هجدهم، به سبک کلاسيک روسي ساخته و در قرن نوزدهم توسط معماري فرانسوي تجديد بنا شده است. اين کليسا به عنوان بزرگ ترين کليساي روسيه، ظرفيت پذيرش 14 هزار عابد را دارد و گردشگران براي تماشاي شهر سنت پترزبورگ از نماي بالا، پس از تهيهي ي بليت، حدود 500 پله را براي بالا رفتن به سطوح فوقاني آن مي توانند طي کنند. اين کليسا نيز به جز زمان برگزاري برخي مناسبت ها و عيدهاي مذهبي، کارکرد موزه اي دارد.

کليساي کازان، ديگر کليساي مطرح در سنت پترزبورگ و روسيه است که ساختمان اوليه ي آن در ابتداي قرن نوزدهم توسط معماري روس بنا شده است. گويا چند سال بعد، پس از شکست لشگر ناپلئون بناپارت از روس ها، غنيمت هاي جنگي و پرچم هاي لشگر مغلوب در اين کليسا جمع آوري مي شود.

اما کليساي مطرح ديگر، کليساي ناجي سنت پترزبورگ يا خون ريخته شده است. اين کليسا که دقيقا مشابه کليساي سنت باسيل (واسيل مقدس) مسکو ساخته شده، مانند بيشتر کليساهاي يادشده است که گردشگران بايد براي ورود به آن و تماشاي زيبايي هاي معماري و تزئيني شان، وروديه بپردازند.


 اخبـــــــــار 

خانه تاريخي سنايي جاذبه گردشگري اردکان

خانه قاجاري سنايي که داراي معماري ويژه کويري است در فهرست آثار ملي کشور به ثبت رسيد. اين بنا در محله چرخاب اردکان قرار دارد و از اولين محله هاي اين شهرستان محسوب مي شود. محله چرخاب داراي بافت متراکم و معابر باريک با ارتفاع زياد است که به منظور هدايت مسير باد و سايه اندازي شکل گرفته است. وجه تسميه اين بنا از نام حاج عباس سنايي، باني و صاحب آن بوده است که در زمان قاجار از تجار بزرگ روغن و کنجد در اردکان بوده است. از خصوصيات اين بنا مي توان به دو حياط بيروني و اندروني و نيز يک طويله مجزا به همراه تزئينات چوبي، تناسبات و روابط فضايي ويژه اين بنا اشاره نمود که با تکرار طاقچه ها در دو طبقه به شکل قطاربندي به دور ديوار اتاق، سه بادگير، دو اتاق در طرفين تالار، پنج دري، دو و سه دري، مطبخ و پاياب زيبايي خاصي به بنا بخشيده است. لازم به ذکر است در جبهه جنوب غربي اطاقي است با سقف طاق و تويزه اي که به احتمال انبار بوده است.در تالار دو قاب چوبي مستطيل شکل تزئيني از نقوش هندسي در بالاي در ورودي نصب است و بخش بيروني خانه داراي يک حياط کوچک مربع شکل است که در ضلع جنوبي آن زيرزمين،تالار و دو بادگير يک طرفه ديده مي شود . اين بنا تا کنون در چند قسمت مورد مرمت قرار گرفته است.

منبع :همگردي


گزارشي از تازه هاي نمايشگاه نقاشي در گالري اثر

گالري اثر در پاييز 94 ، عصر جمعه سوم مهرماه با نمايش نقاشي هاي الهه حيدري دوباره آغاز به کار کرد.«حوالي اجسام» عنوان اين نمايشگاه است که حيدري تعداد نه تابلو از مجموعه 10 اثر رنگ روغن بر روي بوم را در آن به تماشا گذاشته است.

به گزارش شاپرك حيدري در مورد انتخاب عنوان «حوالي اجسام» براي مجموعه آثار تازه اش گفت:« در اين مجموعه توجه ام بيش از هر چيز معطوف اشيا بوده است و تمرکزم بر روي اين مطلب بود که به فيگورها همراه با اشياي اطرافشان ميز، صندلي ،کفش و دستبند توجه داشته باشم. »

حيدري با اشاره به آن که تکنيک آثارش رنگ روغن با کاردک و قلم مو بر روي بوم است گفت: « اين آثار چند لايه اند و حذف و اضافه در آن ها بسيار صورت مي گيرد و اگر در ابتداي کار به آن ها نگاه کنيد بسيار متفاوت با نتيجه نهايي و تابلوهايي است که بر روي ديوار گالري رفته اند.»

اين هفتمين نمايشگاه انفرادي الهه حيدري ست که متولد 1347 تهران است. آثار او تاکنون در نمايشگاه هاي متعدد گروهي در ايران و خارج از ايران در آرتيست¬هاوس فرانکفورت آلمان ، موزه دا آگوا-پالاسيا دا بولسا در پُرتو پرتغال و گالري کالاگودا بمبئي هند به نمايش گذاشته شده است. وي همچنين درسال 1383 برنده جايزه اول چهارمين دوسالانه نقاشي اصفهان و در سال 1386 برنده جايزه اول جشنواره طراحي دکتر سندوزي در موزه هنرهاي ديني امام علي تهران شده است.

اين آثار تا 30 مهرماه بر روي ديوار گالري اثر است و علاقمندان مى توانند يکشنبه تا پنجشنبه ساعات 11 تا 20 و جمعه ها ساعات 16 تا 20 ( نگارخانه شنبه ها بسته است ) از اين آثار در گالري اثر واقع در خيابان ايرانشهر ، خيابان برفروشان ، روبروي خانه هنرمندان ، شماره 16 ديدن نمايند.


اجراي نمايش پنه لوپه در موزه ملي

نمايش کوتاه پنه لوپه امروز و همزمان با گشايش "نمايشگاه پيکره اي براي صلح، مجسمه هاي پنه لوپه از تخت جمشيد تا رم"در موزه ملي اجرا مي شود.به گزارش شاپرك وبه نقل از روابط عمومي پژوهشگاه ميراث فرهنگي و گردشگري، احمد محيط طباطبايي قائم مقام ايکوم با اعلام اين خبر ياد آور شد که اين نمايش "دوشنبه "درموزه ملي اجرا شد .

او با اشاره به همکاري ايکوم در افتتاح نمايشگاه مورد اشاره افزود:اردشير صالح پور عضو هيأت اجرايي و مسوول بخش هنري ايکوم اجراي يک تئاتر در ارتباط با موضوع پنه لوپه را طراحي کرده بود که چندي بيش به اجرا گذاشته شد .

به گفته وي پوستر ويژه اي نيز براي اين نمايشگاه طراحي شده است . طباطبايي به خبرنگار سايت پژوهشگاه ميراث فرهنگي و گردشگري (richt.ir)همچين گفت :همزمان با برگزاري نمايشگاه پنه لوپه آثار "مارک شاگال"که در ارتباط با داستان پنه لوپه نوشته شده در موزه ملي به نمايش در آمدبه گفته او اين آثار در کاخ موزه نياوران نگهداري مي شود .

گفتني است اين نمايشگاه که براي نخستين بار و براساس تفاهم نامه موزه ملي ، موزه واتيکان و موزه کاپيتوليني و حمايت بنياد پرادا برگزار مي شود براي 4ماه ادامه خواهد داشت .تنديس "پنه لوپه"کشف شده در تخت جمشيد پس از برگزاري نمايشگاهي 4ماهه در ايتاليا به همراه 3همزاد ايتاليايي خود ، دو پيکره از واتيکان و يک پيکره از کاپيتوليني به وطن باز گشت که معرض ديد عموم گذاشته شد.


 قصار اما... 

 تمام پيشرفتهاي عالمگير خود را مديون تفكر منظم و يادداشت برداري دقيق هستم.

توماس اديسون


 خبر 

اسکلت «موناليزا» پيدا شد؟!

دانشمندان ايتاليايي ادعا کردند باقي‌مانده اسکلت‌هايي که در يک دخمه فلورانسي پيدا شده، متعلق به «موناليزا» است.

به گزارش ايسنا، محققان ايتاليايي پس از انجام آزمايش روي استخوان‌هايي که در يک دخمه در زيرزمين يک صومعه فلورانسي پيدا کردند، احتمال مي‌دهند اين اسکلت متعلق به «ليزا ژرارديني»، مدل لئوناردو داوينچي براي کشيدن تابلوي مشهور «موناليزا» باشد.

آزمايشات کربن روي اين استخوان‌ها نشان مي‌دهد زمان مرگ اين فرد با ژرارديني تطابق دارد. علاوه بر اين، اسناد تاريخي حاکي از آن است که اين زن ايتاليايي در زيرزمين يک صومعه در فلورانس دفن شده است.

اين تيم تحقيقاتي قرار است با انجام آزمايشات DNA ارتباط بين يافته‌هاي جديد و باقي‌مانده اسکلت فرزندان ژرارديني را مشخص کنند. اسکلت‌هاي فلورانسي سال 2012 زير صومعه «سنت اورسولا» پيدا شد. تاريخدانان بر اين عقيده هستند که ليزا ژرارديني مدل داوينچي، روزهاي پاياني عمرش در سال 1542 را در اين صومعه سپري کرده است، بنابراين احتمال اين که اين استخوان‌ها متعلق به او باشد، بسيار بالا است. «ليزا ژرارديني دل ژکوندو» عضوي از خانواده‌اي تقريبا اشرافي برخاسته از روستا بود که با «فرانچسکو دل ژکوندو» - تاجري ثروتمند - ازدواج کرد و لبخند پررمز و رازش با گذشت بيش از 500 سال از خلق نقاشي داوينچي هنوز سوژه مطالعات علمي است. به گزارش گاردين،‌ از دشواري‌هاي کار اين گروه از دانشمندان، از بين رفتن باقي‌مانده جسد فرزندان ژرارديني و در نتيجه سخت شدن انجام آزمايشات DNA بوده است. علاوه بر اين، جمجمه اين زن هم در کنار اسکلت بدنش پيدا نشده. جمجمه مي‌توانست در زمينه شناسايي هويت اصلي اين فرد و بازسازي مشخصات چهره او و در نتيجه باز شدن گره اين معماي جهاني کمک بسياري به دانشمندان کند. داوينچي مخترع و نقاش ايتاليايي 15 سال وقت گذاشت تا شاهکار عمرش را خلق کند. «لبخند ژکوند» تا اوخر قرن هجدهم در موزه‌ «لوور» به صورت دائمي نمايش داده مي‌شد، اما سال 1911 بود که «موناليزا» توسط يک ايتاليايي به سرقت رفت و دو سال پس از آن پيدا شد و به سلامت به فرانسوي‌ها بازگردانده شد.

اگرچه اندازه‌ کوچک اين تابلو موجب شگفتي بازديدکنندگان موزه «لوور» مي‌شود، اما «موناليزا» همچنان اصلي‌ترين عامل جذب گردشگر به اين مکان است. تاکنون حدس و گمان‌هاي بسياري راجع به هويت اصلي مدل داوينچي مطرح شده است. شباهت بسيار زياد بين صورت «موناليزا» و خودنگاره‌اي که اين نقاش ايتاليايي سال‌ها پيش به تصوير کشيده موجب شده برخي معتقد باشند «لبخند ژکوند» از آن خود داوينچي است.


گمانه زني براي جلوگيري از تخريب بيشتر يک تپه6000ساله

گمانه زني به منظور تعيين عرصه و پيشنهادحريم اغلان تپه شهرستان ساوجبلاغ با قدمت 6000سال وهمچنين جلوگيري ازتخريب بيشترآن شروع شد. به گزارش شاپرك و به نقل از روابط عمومي پژوهشگاه ميراث فرهنگي وگردشگري يداله حيدري باباکمال سرپرست هيات باستان شناسي با اعلام اين خبر گفت:از شمال اين تپه جاده آسفالته آغچه حصار – اغلان تپه مي گذرد.

به گفته او خانه هاي مسکوني سمت شمال ،شمال غرب و شمال شرق و زمين هاي کشاورزي سمت جنوب و غرب تپه آسيب زيادي را به عرصه و حريم تپه وارد آورده است. حيدري باباکمال گفت :باتوجه به آنچه گفته شدتعيين عرصه وحريم تپه اغلان تپه آغچه حصار براي جلوگيري ازتخريب و حفظ تپه از آسيب هاي موجود لازم و ضروري به نظر مي رسد . او با اشاره به شروع گمانه زني از سمت جنوب تپه تاکيد کرد:اين تپه از فرهنگ سفال خاکستري هزاره اول پيش از ميلاد برخوردار است که با فرهنگ هزاره اول خوروين و تپه حصار دامغان قابل مقايسه است. اين باستان شناس همچنين از مشاهده سفالهاي هزاره هاي سوم و چهارم پيش از ميلاد برروي اين تپه باستاني خبر داد. او اهداف ديگر اين گمانه زني را مشخص کردن گستردگي اين اثر تاريخي در ادوار گذشته و ارايه برنامه هاي باستان شناسي آتي اعلام کرد. حيدري باباکمال گفت : به همين منظور کمانه زني به ابعاد 1.5در 1متروبا درنظر داشتناصول سيستماتيک کاوش در تپه ايجادشدکه پس از انجام گمانه زني و براساس نتايج حاصله خط عرصه تعيين خواهد شد. اين باستانشناس در گفت وگو با خبرنگار سايت پژوهشگاه ميراث فرهنگي و گردشگري دررابطه با روش کاوش گفت : ابتداو پيش ازايجادگمانههابا تهيه عکس هوايي و بررسي وضعيت توپوگرافي تپه مطالعه شدو سپس با درنظر گرفتن جوانب تپه ،موقعيت وشواهد بصري عرصه ظاهري تپه گمانه ها در خارج ازعرصه با فاصله متناسب 5تا10متر ازعرصه ظاهري و حريم درجه 1 تپه و با فاصله طولي حدود 30 متر از يکديگر انتخاب شده است.


 دنياي عكس 
 خانه حيدرزاده ،تبريز


 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
ورزشي
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون