جستجوي پيشرفته برو
 درخواست اشتراکارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
نسخه شماره 2761- تاریخ : 1392/02/05 - اولين روزنامه جوانان و نوجوانان ايران(پنجشنبه)

گفتگو با ناصر فيض
طنز نويس حرفش را با کنايه مطرح مي کند


سر به سر با تيترها


ايستگاه


شرح برعكس


 گفتگو با ناصر فيض
 طنز نويس حرفش را با کنايه مطرح مي کند 

نفيسه اسماعيلي

قسمت دوم

فارس: اين شعرها سياسي هم بود؟

کار سياسى کم و بيش مى‌کردم، اما شعر سياسى معمولاً نمى‌گفتم. الان هم بعضى از نشريات بسيار علاقمندند که مرا به طرف طنز سياسى خِرکِش کنند، (خ را با کسره بخوانيد) که سعى مى‌کنم کمتر تن به اين کار بدهم. هر چند اين روزها گاه ناگزير است آدم، من هم که آدمم.

کمي درباره دفتر طنز بگوييد!

حدود سال 80 دفتر طنز حوزه هنري تأسيس شد. کمي پيشتر از آن هم زمزمه‌اش بود و زمينه هم براي حضور طنز فراهم شده بود، با تأسيس اين دفتر، طنز با صداي رساتري وارد جامعه شد. دفتر طنز باعث شد دوستاني که کار طنز مي‌کنند گردهم بيايند. اغلب ما که به دفتر طنز آمديم با جسته و گريخته مطالب و شعرهايي به طنز داشتيم و در محافل خصوصي آنها را براي هم مي‌خوانديم، آثار هجو و هزل فراواني که جايي نمي‌شد آنها را خواند، برخي هم( مثل آقاي زرويي که در مجله گل آقا کار کرده بود)، طنزهاي قابل ارائه‌اي داشتند که مناسب انتشار در نشريات و رواج آنها بين عموم مردم بود. دفتر طنز که تأسيس شد ما خودمان را با شرايط تطبيق داديم، يعني اين که؛ چگونه شعر بگوييم يا مطلب بنويسيم که بتوانيم آن را در جمع بخوانيم يا در جايي منتشر کنيم.

براي اين کار معيارهايي لازم بود. که با حضور در دفتر طنز و مرتبط شدن با ديگر طنز پردازان اتفاقهاي خوبي براي ما افتاد. نشست‌ها، جشنواره‌ها، شب‌شعرها و... جريانها و برنامه‌هاي متعدد و متنوعي در کشور به راه افتاد و به قولي طنز جاني تازه گرفت.

اينجا با قبل از مشروطه کاري ندارم، از مشروطه تا پيش از انقلاب، طنز رواج زيادي داشت، اوج شکوفايي(خصوصاً طنز سياسي) در دوران مشروطه در آثار دهخدا و نسيم شمال بود. بعدها به دليل بسته شدن فضاي سياسي کشور و محدود شدن نشريات و بگير و ببندها و سختگيري‌ها غالباً، پيش پا افتاده‌ترين موضوعات مطرح شد و مضاميني مانند گراني، ازدواج، مادر زن، خانه‌ اجاره‌اي و تاکسي خالي و موضوعاتي از اين جنس، دستمايه خلق يک اثر بود و طنزپردازان کمتر به مسائل سياسي مي‌پرداختند. الان فضاي طنز نسبت به آن موقع‌ها بازتر است، خيلي از حرف‌ها راحت بيان مي‌شود، بعضي‌ها معتقدند که، وقتي محدوديت وجود دارد و فضا خيلي بسته است، همين باعث مي‌شود در لفافه حرف بزنيم و جنبه هنري اثر بيشتر بشود، ممکن است اين سخن درست باشد ولي به نظر من اگر شرايط کاملا بر وفق مراد هم باشد، هنر در اين است که سخن را مستقيم نگوييم، حتي اگر مجوز بدهند که شما هر چه دلت مي‌خواهد بگو، طنز پرداز به عنوان يک هنرمند نبايد هر چه دلش مي‌خواهد بگويد، اين ديگر هنر نيست، هنر در هاله‌اي از ابهام و نامشخص بودن لطف و جاذبه دارد و زيباييهاي خودش را نشان مي‌دهد. افرادي که فکر مي‌کنند الان فضا بسته است و نمي توانند کار کنند، بخشي از ناتواني خود را به حساب فضاي بسته مي‌گذارند.

وجه تمايز هنرمند با افراد عادي در اين است که او توانايي خاصي دارد و قرار است در هر شرايط حرفش را در قالب هنر بزند و در پوششي از ظرافت و نکته‌پردازي و باريک بيني بدون توهين به کسي يا چيزي هنرش را به نمايش بگذارد. اگر هنر و ظرافت و در بحث طنز رندي در کار دخالت نداشته باشد نمي‌ توان سري ميان سرها شد.حتي در جامعه‌اي که بسيار آزاد است طناز حرفش را با کنايه مطرح مي‌کند. آنجا هم دو پهلو حرف مي‌زند نه به اين خاطر که اجازه ندارد، به اين دليل که مي‌خواهد هنر ارائه دهد. از اين رو، اين مهم، يعني چند پهلو حرف زدن و بيان کنايه آميز را بايد به عنوان يک ويژگي بدانيم ، نه اجبار و تحميل و بپذيريم که ،اين ويژگي طنز است نه موجبات شرايط نامساعد.

آقاي فيض برگرديم به چند سال پيش از ورود به حوزه هنري، چه زمان ازدواج کرديد و کي به تهران آمديد؟

سال 62 ازدواج کردم، و در سال 72 به تهران آمدم. بين سالهاي 70 تا 72 در کنار شغل آزادي که داشتم در واحد ادبيات حوزه هنري قم هم کار مي‌کردم، واحد ادبيات در حوزه هنري قم هويت خاصي نداشت و جلسه شعري بود که هر چند وقت يکبار برگزار مي‌شد، از بنده خواسته شد اين واحد را رونق بدهم، جلسه‌اي با حضور آقايان جواد محدثي، استاد مجاهدي، عليرضا قزوه، حاج سعيد فلاح پور و اگر اشتباه نکنم زکريا اخلاقي و مرحوم يزديان که مسئول حوزه هنري قم بود تشکيل داديم و قرار شد با حضور شاعران مطرح و علاقه مندان به شعر جلسات شعرخواني و نقد و بررسي اساسي برپا شود.

اين کار شد تا جايي که به نظر بسياري از دوستان و شرکت کنندگان، يکي از بهترين جلسات شعرخواني در ايران بود.

در اين جلسه، يدالله گودرزي، صادق رحماني، علي داوودي، زکريا اخلاقي، احمد شهدادي، محمدباقر عبداللهي،کاظم عابديني مطلق، حسن اعرابي شکسته نويس( که به قول خودش در جمع خطاطان شاعري خوب و در ميان شاعران خطاط خوبي بود!)، علي خالقي، برادران براتي، استاد مجاهدي، استاد شريف صادقي متخلص به وفا و خيلي از نامهاي آشناي ديگر غالباً حضور داشتند. در اين جلسات که از شيرين‌ترين و به ياد ماندني‌ترين لحظه‌هاي عمر من بود، اشعار خوبي خوانده و پيرامون اشعار بحث مي‌شد، بنده هم اجرا را برعهده داشتم و هم درباره شعرها صحبت مي‌کردم و هم شاعران را به جان هم مي‌انداختم که حرف بزنند و... جلسه خيلي خوبي بود، يک سال ادامه داشت، تا اينکه به تهران آمدم..

شغل اصلي‌تان چه بود؟

مغازه اي داشتم که در آن انواع لباس، چيني و بلور، دوربين عکاسي، مدتي هم ماشين حساب و گل مصنوعي و غيره مي‌فروختم. بعدها در همين مغازه ويزا براي دوبي و شارجه مي‌گرفتم و بيشتر وقت‌ها در اوج کاسبي کرکره مغازه را پايين کشيده و به دعوت علاقه مندانم! براي شب شعر به يکي از شهرهاي دور و نزديک مي‌رفتم، غالباً هم مرحوم محمدرضا آقاسي را بين راه يا در سالن فرودگاه مي‌ديدم و در صورت تأخير در پرواز کلي با هم اختلاط مي‌کرديم. يکي دو بار هم با هم دعوتمان کرده بودند که شرح ماجرايش بسيار شيرين و مفصل است فعلاً بماند.

يک روز پدرم گفت تو کاسب نيستي، راست مي‌گفت چون کاسب اصلي شاگردي بود که در مغازه کاشته بودم اما بيشتر برداشتش مال او بود! که در نهايت جمع شد.

کار براي شما در اولويت نبود؟

چرا، چون عمده درآمدم از همين محل بود. در آن زمان شاعران از شعر درآمد چشمگيري نداشتند، الان اينطور شده که شاعران وقتي دعوت مي‌شوند عوايدي هم برايشان دارد که گاه خيلي هم بد نيست. امروز بسياري از طريق شعر زندگي مي‌کنند. مخصوصاً شاعراني که جشنواره‌اي شده‌اند و هميشه منتظرند جشنواره‌اي برگزار شود و با دست پر به خانه ها و شهرهايشان برگردند. آنها هم که اهل شب شعر و نشست‌هاي نقد و بررسي و کارشناسي، سخنراني و ترانه دادن به کسي هستند کار خود را مي‌کنند و...، با اين مقدمه بايد آن زمان شغلي مي‌داشتيم، همينطور که امروز داريم، بايد جايي شاغل باشي تا درآمد ثابتي داشته باشي و بتواني روي زندگي‌ات حسابي باز کني. تنها به اين اميد که روزي در جايي ترانه يا شعري خواهي خواند که نمي‌توان زندگي کرد. وقتي به تهران آمدم در طبقه 12 ساختمان آلومينيوم دفتري گرفتم و با يکي از دوستانم چند پوستر ريز و درشت و يکي دو تا ماکت هواپيما تهيه کرديم و در آن براي شارجه، دوبي شروع کرديم به ويزا گرفتن..

من با زبان آذربايجاني و ترکي استانبولي آشنا بودم روزي به پيشنهاد دوستم به سفارت آذربايجان رفتم و با مسئول امور فرهنگي آن درباره اينکه شاعران آذربايجان را مي‌شناسم و آثار برخي از اين شاعران را ترجمه کرده‌ام مطالبي عنوان کردم. آن مسئول هم مرا به مسئول امور گردشگري سفارت معرفي کرد و ايشان فرصتي براي من ايجاد کردند که بتوانم هفته‌اي سه تا چهار ويزا از آنجا براي مشتريان دفتر مسافرتي نه چندان قانوني‌ام بگيرم. اين کار سود قابل ملاحظه‌اي داشت که وقتي با آن دوست تقسيم مي‌کردم و اجاره دفتر و هزينه‌هاي جاري را از آن بر مي‌داشتم ديگر آن قدرها قابل ملاحظه نبود. اين کار برايم زياد خوشايند نبود و چون از دلال‌بازي خوشم نمي‌آمد بعدها رهايش کردم. در مغازه‌اي هم که در قم داشتم چون مي‌خواستم طبق رويه خودم عمل کنم ورشکسته شدم يعني، فقط کمي بهتر از مفلس.


 سر به سر با تيترها 

 امير قلعه نوعي: شايد استقلال من را نخواهد

مهم اين است که شما استقلال را بخواهيد!

قلعه نوعي: رحمتي مثل شير و عقاب درون دروازه ما مي ايستد

اين جوري است که برويد شير واقعي و عقاب درست و حسابي را بياوريد!

بگوويچ: حق حاشيه سازي براي پرسپوليس را ندارم

حتي اگر اين حرف را واقعي هم بگوييد باز در اين تيم جايي نداريد!

رويانيان: تازه اول کار هستم

مثل اينکه تا شما تيم را به دسته يک نفرستيد ماموريت تان تمام نمي شود!

کرانچار: با تمام وجود مقابل النصر بازي مي کنيم

مگر بازي هاي قبلي با نيمي از وجودتان بازي مي کرديد!؟

گل محمدي: اگر من را بخواهند مي مانم

اگر نخواهند چي!؟

علي کريمي: قصد خداحافظي ندارم

مجبورتان مي کنند!

ويسي: مديريت ضعيف ملکيان پيکان را نابود کرد

منظورتان ماشين پيکان است يا تيم پيکان!؟

هادي شکوري: طلب دويست ميليوني را به مردم زلزله زده بخشيد

مردم زلزله زده بايد به اين تيم کمک کنند!

انصاريفرد: به حاشيه سازان کاري ندارم

مهم آنها هستند که به شما کار دارند!

قاضي: براي فصل بعد تصميمي نگرفتم

ظاهرا بايد براي شما تصميم بگيرند!


 ايستگاه 

سعيد سليمان‌پور

طنين «خنده‌هاي فالش» در نمايشگاه بين‌المللي کتاب

به گزارش روابط عمومي دفتر طنز، مجموعه شعر « خنده هاي فالش » تازه‌ترين کتاب دفتر طنز اثر «سعيد سليمانپور» است و به بيست و ششمين نمايشگاه بين المللي (11 الي 21 ارديبهشت ماه ـ مصلاي تهران ـ غرفه مؤسسه انتشارات سوره مهر)خواهد رسيد.مسئول روابط عمومي دفتر طنز گفت: دفتر طنز در اين نمايشگاه 3 جلد کتاب، چاپ اول در نمايشگاه خواهد داشت.

"خنده‌هاي فالش" حاوي شعرهاي طنز «سليمان‌پور» در قالبهاي مختلف شعري است.

"سعيد سليمان‌پور" در حال‌حاضر مسئول‌دفتر طنز حوزه هنري آذربايجان‌غربي است.


آخرين وضعيت ابوالفضل زرويي نصرآباد در بيمارستان

ابوالفضل زرويي نصر‌آباد که از شامگاه شنبه (17 فروردين‌ماه) به‌دليل سکته‌ي قلبي در بيمارستان بستري است، اکنون وضعيت جسمي مناسبي ندارد و در حال مداواست.

محمد زرويي نصرآباد - برادر اين طنزپرداز - در گفت‌وگو با ايسنا، با اشاره به نامناسب بودن وضعيت جسمي او، گفت: برادرم شنبه شب به علت سکته‌ي قلبي در بيمارستان اميرالمؤمنين و در بخش سي‌سي‌يو بستري شد، اما بعد او را به بيمارستان کسرا منتقل کرديم. اکنون هم در اين بيمارستان بستري است و پزشکان در حال انجام آزمايش‌هاي اوليه هستند.

او درباره‌ي وضعيت جسمي زرويي گفت: ايشان اکنون به هوش هستند و صحبت مي‌کنند؛ اما وضعيت جسمي‌شان خيلي خوب نيست و پزشکان در حال بررسي هستند که ببينند آيا او به آنژيو يا چه معالجه‌ي ديگري نياز دارد.

به گزارش ايسنا، ابوالفضل زرويي نصرآباد، شاعر، پژوهشگر و طنزپرداز، متولد 15 ارديبهشت‌ماه سال 1348، داراي مدرک کارشناسي ارشد زبان و ادبيات فارسي است. او از سال 1368 فعاليت مطبوعاتي و فرهنگي خود را با نشريات آغاز کرده است. اين طنزپرداز در آثار طنزش از شهرت‌هايي مانند: ملانصرالدين، چغندر ميرزا، ننه قمر، کلثوم ننه، آميز ممتقي، ميرزا يحيي و عبدل استفاده کرده است.

از آثار منتشرشده‌ي ابوالفضل زرويي نصرآباد اين عنوان‌ها هستند: تذکرةالمقامات، افسانه‌هاي امروزي، وقايع‌نامه‌ي طنز ايران (کار مشترک با فريبا فرشادمهر)، کتاب گوياي «بامعرفت‌هاي عالم»، «رفوزه‌ها» (مجموعه‌ي شعر طنز)، «حديث قند» (مجموعه‌ي مقاله‌ درباره‌ي طنز) و مجموعه‌ي طنز «غلاغه به خونه‌ش نرسيد».

زرويي که مدتي سردبير ماهنامه‌ي «گل‌آقا» بوده، پايه‌گذار و مدير دفتر طنز حوزه‌ي هنري هم بوده است.


آبنبات هل دار منتشر مي‌شود

به گزارش روابط عمومي دفتر طنز، تازه‌ترين کتاب مهرداد صدقي با عنوان آب‌نبات هل‌دار به بيست و ششمين نمايشگاه بين المللي (11 الي 21 ارديبهشت ماه ـ مصلي تهران ـ غرفه مؤسسه انتشارات سوره مهر)خواهد رسيد.

مسئول روابط عمومي دفتر طنز گفت: دفتر طنز پيش از اين کتاب «نقطه ته خط» را از اين نويسنده به همت مؤسسه انتشارات سوره مهر به چاپ رسانده بود.

صدقي در اين کتاب (آبنبات هل‌دار) سال‌هاي دوران دفاع مقدس تا بازگشت آزادگان به کشور را از نگاه يک کودک بجنوردي روايت مي‌کند. قصه از اين قرار است که يکي از اعضاي خانواده اين کودک به جبهه مي¬رود و اسير مي‌شود. کودک که تا به حال درگير بازي‌ها و شيطنت‌هاي دوران کودکي بوده، با شرايط جديدي در اطراف خود مواجه مي‌شود.

وي سعي مي‌کند به احترام شخصيت و جايگاه برادرش، رفتار خود را تغيير داده تا به ديگران نشان دهد که ديگر بزرگ شده و مي‌توانند روي او حساب کنند اما هر بار اتفاق‌هايي مي‌افتد که نتيجه عکس مي‌دهد...

درباره نام کتاب بايد گفت آبنبات هل‌دار سوغات شيرين بجنورد محسوب مي‌شود و کتاب «آبنبات هل‌دار» هم طعم شيرين طنز دارد. در ادامه خبر مصاحبه با مهرداد صدقي نويسنده کتاب را مي خوانيم:

1- معرفي خودتان: مهرداد صدقي متولد 1356، شهرستان بجنورد

2- بارزترين مقام هايي كه كسب كرديد؟ هشت مقام اول ، سه مقام دوم و سه مقام سوم در جشنواره هاي سراسري طنز

3- درباره رمان جديدتان «آبنبات هلدار» بيشتر توضيح دهيد؟ کتاب « آبنبات هلدار» رمان طنزي است که اتفاقات آن در بجنورد دهه 60 رخ ميدهد و براي مردم اين منطقه خاطرات شيرين زيادي را زنده خواهد کرد. مطمئنم مخاطب هنگام مطالعه کتابم لحظههاي خوشي خواهد داشت و اين اتفاق براي مخاطب همشهري و هم استاني تاثير بيشتري خواهد داشت. ترجيح ميدهم کتاب منتشر شود و مخاطب آن را ببيند بعد راجع به آن صحبت کنم.

4- شاخصه اصلي در شخصت پردازي اين رمان چيست؟ ملموس بودن و باورپذيري افراد و روابط شيرين بين آنها.

5- ظرفيت خراسان شمالي درباره طنز را چگونه مي بينيد؟

عليرغم شوخ طبعي مردم خراسان شمالي، آشنايي اندکي با ظرافتها و تکنيکهاي طنزپردازي بين اهل قلم استان مشاهده مي شود . ادبيات رسمي استان زيادي جدي است و ادبيات غير رسمي آن، بيش از حد غير جدي!

6- حرف پاياني شما با مردم استان؟ هنوز خيلي جوانم که بخواهم حرف پايانيام را بگويم!


 شرح برعكس 

امير قلعه نوعي: بچه ها! اين جوري دست بزنيد بعد حرکات موزون در بياوريد!


 
اجتماعي
جوان و جامعه
تلخند
فرهنگ و هنر
گالري
بچه هاي مدرسه
ادبيات نوجوان
كانون